hellasnewskarlsruhe.de
  Kultur - PONTOS
 


àÿýÃÂùñúî ÃÂÿóÿÃÂõÃÂýïñ & àÿï÷ÃÂ÷




ΚΑΛΩΣ ΕΡΘΕΤΕΝ...ΔΕΒΑΣΤΕΝ ΚΑΙ ΜΑΘΕΣΤΕΝ


 ας ατείντς πη θέλνε.


ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ...

Copy and WIN : http://bit.ly/copy_win


Συγχαρητήρια σε σας και τους λοιπούς παράγοντες

για την υπέροχη προσπάθειά σας για τον Πόντο κι όλο τον Ελληνισμό.



Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΠΑΡΘΕΝ ΑΝΘΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...






Πάτερ ἡμῶν

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς·
ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου·
ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου·
γενηθήτω τὸ θέλημά σου,·
ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·
τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·
καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν,
ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν·
καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν,
ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
ἀμην




Πάτερ Ημών Ποντιακά








ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ... ΕΚΕΙ ΑΝΘΙΣΕ Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ 2.700 ΧΡΟΝΙΑ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΘΑΜΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΙΔΕΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Τ' ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΑΝΕ ΤΑ ΡΩΜΑΙΙΚΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΝΤΙΟΙ, ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΕΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ... Η ΛΥΡΑ... ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ... ΕΜΕΙΣ ΑΔΑ ΚΙ ΙΝΟΥΜΕΣ Σ' ΕΜΕΤΕΡΑ ΘΑ ΠΑΜΕ! ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΕΡΙΖΩΣΕΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ... ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ 3.000 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΚΙ ΑΠΟ 'ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ ΣΕ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ!!! ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...ΣΕ 'ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ... ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ.... ΝΑ ΞΕΡΑΙΝΕΤΕ Η ΓΟΥΛΑ Μ' ΑΝ ΑΝΑΣΠAΛΩΣΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...

Copy and WIN : http://bit.ly/copy_win
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ... ΕΚΕΙ ΑΝΘΙΣΕ Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ 2.700 ΧΡΟΝΙΑ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΘΑΜΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΙΔΕΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Τ' ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΑΝΕ ΤΑ ΡΩΜΑΙΙΚΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΝΤΙΟΙ, ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΕΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ... Η ΛΥΡΑ... ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ... ΕΜΕΙΣ ΑΔΑ ΚΙ ΙΝΟΥΜΕΣ Σ' ΕΜΕΤΕΡΑ ΘΑ ΠΑΜΕ! ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΕΡΙΖΩΣΕΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ... ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ 3.000 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΚΙ ΑΠΟ 'ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ ΣΕ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ!!! ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...ΣΕ 'ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ... ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ.... ΝΑ ΞΕΡΑΙΝΕΤΕ Η ΓΟΥΛΑ Μ' ΑΝ ΑΝΑΣΠAΛΩΣΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...

Copy and WIN : http://bit.ly/copy_win
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ... ΕΚΕΙ ΑΝΘΙΣΕ Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ 2.700 ΧΡΟΝΙΑ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΘΑΜΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΙΔΕΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Τ' ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΑΝΕ ΤΑ ΡΩΜΑΙΙΚΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΝΤΙΟΙ, ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΕΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ... Η ΛΥΡΑ... ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ... ΕΜΕΙΣ ΑΔΑ ΚΙ ΙΝΟΥΜΕΣ Σ' ΕΜΕΤΕΡΑ ΘΑ ΠΑΜΕ! ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΕΡΙΖΩΣΕΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ... ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ 3.000 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΚΙ ΑΠΟ 'ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ ΣΕ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ!!! ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...ΣΕ 'ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ... ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ.... ΝΑ ΞΕΡΑΙΝΕΤΕ Η ΓΟΥΛΑ Μ' ΑΝ ΑΝΑΣΠAΛΩΣΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...

Copy and WIN : http://bit.ly/copy_win
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ... ΕΚΕΙ ΑΝΘΙΣΕ Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ 2.700 ΧΡΟΝΙΑ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΘΑΜΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΙΔΕΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Τ' ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΑΝΕ ΤΑ ΡΩΜΑΙΙΚΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΝΤΙΟΙ, ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΕΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ... Η ΛΥΡΑ... ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ... ΕΜΕΙΣ ΑΔΑ ΚΙ ΙΝΟΥΜΕΣ Σ' ΕΜΕΤΕΡΑ ΘΑ ΠΑΜΕ! ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΕΡΙΖΩΣΕΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ... ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ 3.000 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΚΙ ΑΠΟ 'ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ ΣΕ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ!!! ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...ΣΕ 'ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ... ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ.... ΝΑ ΞΕΡΑΙΝΕΤΕ Η ΓΟΥΛΑ Μ' ΑΝ ΑΝΑΣΠAΛΩΣΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...

Copy and WIN : http://bit.ly/copy_win
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ...

Copy and WIN : http://bit.ly/copy_win


ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ.

ΕΚΕΙ ΑΝΘΙΣΕ Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΓΙΑ 2.700 ΧΡΟΝΙΑ...

ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ 3.000 ΧΡΟΝΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΗΡΙΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ.
ΚΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ ΣΕ 90 ΧΡΟΝΙΑ
ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ.

ΝΑ ΞΕΡΑΙΝΕΤΕ Η ΓΟΥΛΑ  Μ 
ΑΝ ΑΝΑΣΠΑΛΩΣΕ ΠΑΤΡΙΔΑΜ.






Αθάνατοι οι νεκροί της Ποντιακής γενοκτονίας!

Τιμή και δόξα στο ηρωικό αντάρτικο του Πόντου!

Ζήτω το λαμπρό μέλλον του Ποντιακού Ελληνισμού!






«Οι ηλικιωμένοι μιλούσαν μια γλυκιά γλώσσα. Ποντιακά μιλούσαν...»




 
 
 















Σημαία του αυτόνομου Ποντιακού Κράτους 1916-1922




Το ανεξάρτητο Ποντιακό κράτος
1916 - 1922 δεν αναγνωρίστηκε
από τον Βενιζέλο -
τον μεγαλο μασώνο και
πράκτορα των Άγγλων.




Εθνικός Ύμνος Δημοκρατίας του Πόντου


Α
Ήρθε η μέρα, ήρθ' ώρα
που προσμέναμε με χρόνια
στα δεσμά, στην καταφρόνια
και στην τούρκικη σκλαβιά.

Β
Εις του Πόντου τ' ακροβούνια
καριοφίλια μαυρισμένα
φέρουν το Εικοσιένα
ψάλουν την Ελευθεριά.

Γ
Της Ανάστασης σημαίνει
η καμπάνα η μεγάλη
ο καθένας μας ας βάλει
την λαμπρότερη στολή.


Δ
Και μπροστά εις την εικόνα
της Πατρίδας την αγία
ας προσφέρει για θυσία
νιάτα, πλούτη και ζωή.

Ε
Εις του Πόντου μας το χώμα
άνοιξε σε κάθε βήμα
των μαρτύρων ένα μνήμα
του τυράννου η μαχαιριά.


ΣΤ
Μας καλούν εκδικητάδες
ζωντανοί και πεθαμένοι.
Η πατρίδα ερημωμένη
μας καλεί, εμπρός παιδία!



 
Byzantine Empire (330 - 1453 A.D.)

The only Empire ever existed that stood alive 
for more than 1000 years. 
All that period it received continuous 
blows from barbarians.
It was the fortress of Christian Europe, 
cultivated and mixed the ancient greek philosophy
along with christianity.













Πόντος η Χώρα των Οραμάτων


ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΚΟΜΗ...


Το Βασίλειο Του Πόντου







Μαρτυρίες Γενοκτονίας:

Βιασμοί γυναικών, ξυλοδαρμοί, δολοφονίες...

 








24 Βουλευτές αναδεικνύουν με επερώτηση τους την αφαίρεση της "Γενοκτονίας" από την εξεταστέα ύλη


Άγιοι του Πόντου: Άγιος Ιορδάνης ο εκ Τραπεζούντας

Παρουσιάζεται το βιβλίο "Τραπεζούντα το διαμάντι της Ανατολής", στο Σύλλογο Ποντίων Καρέα - Βύρωνα








«Σέρρα, Η ψυχή του Πόντου» - Παρουσίαση του βιβλίου στην Πρέβεζα







Η Ασπασία Κωνσταντινίδη ήταν αυτόπτης μάρτυρας στην απέλαση.


Στις 6 Απριλίου 1914 οι Τούρκοι άρχισαν τη συστηματική εξόντωση των Ελλήνων


και την εκδίωξή τους από την περιοχή της Ανατολικής Θράκης.


6 Απριλίου  ημέρα μνήμης του θρακικού ελληνισμού.



  • 6 Απριλίου 1914 – Το Μαύρο Πάσχα των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης

genocide


Αποστολές θανάτου – H μαρτυρική Aμισός






Οι Τούρκοι πέταγαν στον τοίχο

τα μωρά για να τα σκοτώσουν

 





Ο πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη Τζορτζ Χόρτον,
καταγράφοντας την καταστροφή της πόλης το 1922,
τονίζει μεταξύ των άλλων πως

 δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία,
τη σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου
πάθους.



Την 1η Δεκεμβρίου 1922 ο αριθμός των θυμάτων του Πόντου,
σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές επαρχίες και τις ελληνικές κοινότητες, ήταν: 

 

MΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ KΟΙΝΟΤΗΤΕΣ EΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΧΟΛΕΙΑ EΞΟΛΟΘΡΕΥΘΕΝΤΕΣ
Aμάσεια 400 603 518 134.078
Nεοκαισάρεια 95 135 106 27.216
Tραπεζούντα 70 127 84 38.434
Χαλδία 145 182 152 64.582
Pοδόπολη 41 53 45 17.479
Kολωνία 64 74 55 21.448
Σύνολο 815 1.174 960 303.237









Η Γενοκτονία των

χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής:

 






Έλληνες του Πόντου σε τάγμα εργασίας – Μπροστά διακρίνεται και ένας λυράρης







Φωτογραφία του Σπύρου Φωτιάδη
ντυμένου με αντάρτικη ποντιακή στολή, Τραπεζούντα 1914






Τραπεζούς, Φθινόπωρο 1885:

Επεσκευάσθη το κτήριον της Ιεράς Μητροπόλεως

 






Αμισός, Φθινόπωρον 1920:

Εχθρικαί κινήσεις κατά Ποντίων και Αρμενίων

 




 




march






dsc04507

 

http://pontosandaristera.files.wordpress.com/2007/02/dsc04503.jpg




 














Οι γυναίκες της Σάντας του Πόντου






























Είναι δύσκολο να γράψει κανείς για τις γυναίκες της Σάντας 
και να τις περιγράψει σε όλο τους το μεγαλείο.

Οι Σανταίες δεν ήσαν συνηθισμένες γυναίκες,
είχαν αρετές και ιδιαιτερότητες που δεν τις βρίσκουμε στον υπόλοιπο Πόντο.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι παλαιότεροι ιστοριογράφοι του Πόντου, 
όταν αναφέρονται στην Σάντα κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στις γυναίκες της, 
τονίζοντας την αρετή, την ανδρεία και την εργατικότητά τους.

Ο μητροπολίτης Τραπεζούντας
(1913-1922)
και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών
(1938-1941) Χρύσανθος.



Τιμή ἀπό τούς εὔζωνες στούς Πόντιους


Τιμή από τους εύζωνες στους Πόντιους – Συγκλονιστικές φωτό








Η Μονή της Παναγίας Σουμελά βρίσκεται 46 χλμ. νότια της Τραπεζούντας
και αποτελεί το σπουδαιότερο χριστιανικό μνημείο του Πόντου















ΠΟΝΤΙΑΚΑ     ΕΔΕΣΜΑΤΑ








 









 









 







Το « πλουγούρ'» ή « πουλγούρ' »

Γίνεται από ξερό κοπανισμένο σιτάρι (γιαρμάς).

Μ' αυτό κάνουν το « πλουγουροπίλαβον », πολύ νόστιμο με γιαούρτι.

 

Τα «κορκότα»

Καλαμποκίσιος γιαρμάς χοντροαλεσμένος σε χερόμυλο («χερομύλια»).
Όταν το καλαμπόκι χλωρό το ξεραίνουν στο φούρνο, τα κορκότα του τα λένε «φούρνικα».

Όταν τα ξεραμένα καλαμπόκια στο φούρνο τ' αλέθουν σε αλεύρι, το λένε
«φουρνικένιον ή φούρνικον αλεύριν».

Τα παρασκευάσματα από «φουρνικένιον αλεύριν» είναι νόστιμα,
όπως εκείνα που γίνονται από σιμιγδάλι.

Με τα «κορκότα» γίνονται πολλά φαγητά, όπως φασόλια με κορκότα, λάχανα σούπα με κορκότα
και με φασόλια μαζί, γάλα με κορκότα, το «κορκοκοτοσίρβ'», σούπα με κορκότα και ξερά δαμάσκηνα γίνεται σαρακοστιανή σούπα.



Το «χασίλ'»

Πηχτό φαγητό, σαν πιλάφι, με κορκότα και αλεύρι. Τρώγεται βυθίζοντας την κουταλιά του «χασίλ'» μέσα σα «'θόγαλαν», σε γάλα, σε γιαούρτι, ή σε «τάν'» (αϊράνι) ή και σε λιωμένο τσιγαρισμένο βούτυρο.

Ανοίγουν βαθύ κρατήρα μέσα στο «χασίλ'» και ρίχνουν μέσα στην κωνική κοιλότητα του, ένα από τα παραπάνω βοηθητικά («συφάγια») κι από γύρω γύρω παίρνουνε με τα κουτάλια το «χασίλ'»,
το περιλούζανε στο λιωμένο βούτυρο, «'θόγαλαν» κ.λ.π., ανάλογα με το προσφάγι και το
καταβροχθίζουν με βουλιμία. Τούτο γίνεται νοστιμότερο, όταν τα κορκότα είναι φούρνικα.



Τα «λαβάσια»

Κοινές λαγάνες, από σκέτο ζυμάρι ψημένες σε φούρνο, ή πάνω σε πέτρινη λεπτή πλάκα, πυρωμένη, που τη λένε «πλακίν».

«Λαβάσια» κάνουν σε πολλές ποικιλίες με διάφορα αρτύματα. Με τυρί (τυρόπιτες), με διάφορα χόρτα κηπευτικά και παίρνουν το όνομα απ' το περιεχόμενό τους, «κρομμυδολάβασα», «πρασσολάβασα», με μολόχες κι άλλα διάφορα χόρτα του βουνού. Με τα συμπαθέστερα «λαβάσια», είναι τα «χαψολάβασα», με φρέσκα ή παστά «χαψία».

Ακόμα και την αρμύρα «αλιμίδ'» απ' τα παστά «χαψία», προσθέτουν σε σκέτο ζυμάρι και κάνουν «λαβάσια» πολύ νόστιμα, με μόνο άρτυμα τούτη την αρμύρα που της δίνουν το όνομα «χαψοζώμ'» (ζουμί από χαψία).

 

Το «Αλυκόν η πίταν»

(αλμυρή πίτα)

Είδος πίτας που συνηθιζόταν στη Σάντα την παραμονή των Θεοφανείων.

Παρασκευαζόταν από καλαμποκάλευρο και μπόλικο αλάτι.

Έπρεπε να την παρασκευάσει πρωτικάρ' κορίτσ' δηλαδή πρωτότοκο κορίτσι.

Η λαϊκή δοξασία θέλει στα Θεοφάνεια που ανοίγουν οι ουρανοί να εκλπηρώνονται ευκολότερα
οι επιθυμίες των ανθρώπων. Έτσι, όσοι έτρωγαν από το αλυκό την πίταν θα διψούσαν πολύ,
οπότε θα έβλεπαν στον ύπνο τους το μελλοντικό τους ταίρι.

Αλυκόν λεγόταν και η πίτα που παρασκευαζόταν από καλαμποκίσιο ή φούρνικο αλεύρι και χαψία, (χαψοψώμ')

 

Το «γαλοσίρβ'»

Σούπα με γάλα και «κορκότα».

Το «κορκοτοσίρβ»

Σούπα με «κορκότα», δαμάσκηνα και σταφίδες («τσαμίντζια»).

Το «γαλοφά(γ)ει»

Σούπα αρκετά πηχτή, με γάλα και καλαμποκάλευρο.

«Βουτυροφά(γ)ει»

Σούπα με αλεύρι και βούτυρο(μαμαλίγκα).

«Μιντζοφά(γ)ει»

Μαμαλίγκα με μυζήθρα.

«Λαδοφά(γ)ει»

Μαμαλίγκα με λάδι και τσιγαρισμένο κρομμύδι.

Όλα τούτα είναι λαπάδες με βάση το καλαμποκάλευρο και διάφορα αρτύματα όπως βλέπουμε.


Το «Τσιμούρ'»

Αντί λαδοφά(γ)ει έκαναν και το «τσιμούρ'». Περιλούζανε τριμμένο ψωμί με λάδι.

Το ζεστό ψωμί, ιδιαίτερα το καλαμποκίσιο, που είναι πολύ γλυκό, δίνει αρωματική γεύση στο λάδι
και ήταν η αδυναμία των παιδιών. Ζεστό ψωμί ποτισμένο με λάδι.


Τα «φελία»

Φέτες ψωμιού τηγανισμένες με λάδι και ραντισμένες με ζάχαρη. Είναι νοστιμότατες, σαν γλύκισμα.

Κι ακόμα νοστιμότερα γίνονται τα «φελία» όταν σπάσουν επάνω και αυγά στο τηγάνισμα.


Τα «τσιριχτά»

Γίνονται από ανηβασμένο ζυμάρι, λίγο πηχτότερο από το ζυμάρι που κάνουν τους λουκουμάδες.

Απλώνονται σαν πίτες μικρές στο τηγάνισμα.

Όταν στο ζυμάρι προσθέτουν και αυγό γίνονται ευχάριστες λιχουδιές.

Γίνονται πιο νόστιμα όταν τα ραντίζουν και με ζάχαρη κατά το φαγητό.

 

Τα «πουσίντρια»

Άλλη αδυναμία φαγητού των νέων, είναι και τα «πουσίντρια».

Στους ηλικιωμένους είναι δύσπεπτο φαγητό.

Ζεματίζεται καβουρδισμένο κριθαρένιο αλεύρι και ψήνεται σε αλατισμένο νερό, σε πηχτή μάζα.

Πλάθουν την ψημένη μάζα σε σχήμα κολουροκωνικό πάνω σ' ένα ανοιχτό πιάτο και ανοίγουν κρατήρα

στην κορυφή. Εδώ μέσα ρίχνουν το τσιγαρισμένο βούτυρο και τρώγεται όπως το «χασίλ'» που

περιγράφεται πιο πάνω.


Τα «γουλία» λάχανα

Είναι βραστά λάχανα σαλάτα, μαζί με φασόλια και άρτυμα λάδι, ή βούτυρο.


Τα «χαμνά» λάχανα, η «μιλιαστά»

Είναι λαχανόσουπα με φασόλια κι όταν βάζουν και λίγο αλεύρι, τα λένε «μιλιαστά» με άρτυμα λάδι και καυτερό πιπέρι.

Όταν λέμε λάχανα στην Ποντιακή κουζίνα και ιδιαίτερα στη Λαραχανή εννοούμε τα μαύρα λάχανα, κάτι διαφορετικό και απ' τη γνωστή λαχανίδα.

Τα άσπρα λάχανα (κράμβη) είναι άγνωστα.

Τα μαύρα αυτά λάχανα και τα «χαψία» είναι το εθνικό φαγητό των Ποντίων.


Τ' «ωβά»

Τα τρώνε πολύ σπάνια μελάτα και τα θέλουν σφιχτοβρασμένα. Τηγανιτά με βούτυρο τα λένε «φούστρον» (σφουγγάτο). Είναι το εκλεκτότερο φαγητό με το οποίο η καλή πεθερά
μπορεί να τιμήσει το γαμπρό.


Το «τρίμμαν»

Σούπα από σταρένιο αλεύρι.

Ραντίζουν αλεύρι με χλιαρό νερό κ' έπειτα το τρίβουν με τις δύο παλάμες, τη μία πάνω στην άλλη.

Κάθε σταγόνα νερού δημιουργεί έτσι κόμπο ζυμαριού, ίσαμε μια φακή κ' έχουμε ένα πρόχειρο ζυμαρικό, όπως το κριθαράκι, τα' αστράκι κλπ., για σούπα λαδερή ή βουτύρου.

Επειδή το παρασκεύασμα γίνεται με τριβή, πήρε το όνομα απ' την επεξεργασία,
«τρίμμαν» (εκ του τρίβω).


«Τα χαμνά φασούλια»

Η κοινή φασολάδα, το κρέας του φτωχού Έλληνα.

Η Ελληνική Δημοκρατία! Έτσι λέγεται το εθνικό μας φαγητό. Γιατί ο Έλληνας αγαπά τη Δημοκρατία του, όπως και τη φασολάδα του κι όταν εξασφαλίζει μαζί με τη Δημοκρατία του και τη φασολάδα,
δεν ζητά περισσότερο τίποτε.
Περιορίζει τις απαιτήσεις του στη Δημοκρατία και στη φασολάδα του κι όλα τα' άλλα χαρίσματα
σ' αυτούς που μασάνε με δέκα μασέλες.

 

Τα «στεγνά» ή «τιναχτά φασούλια»

Βραστά στραγγισμένα ξερά, μαύρα ή λευκά φασόλια, καβουρδισμένα με λάδι ή βούτυρο.

Αντί να καβουρδίσουν το λάδι, μπορεί να το βάλλουν ωμό σε στεγνά φασόλια με κομμένο κρεμμύδι

και έχουμε τη γνωστή σαλάτα φασόλια «μπεγιάζ» (λευκά φασόλια χωρίς σάλτσα).


Τα «θόμαντας»

Χοντροί σαρκώδεις μίσχοι, αγριόχορτων με πλατιά φύλλα. Τους τρυφερούς αυτούς μίσχους
τους ζεματίζουν και τους περιλούζουν με καβουρδισμένο βούτυρο, όπως τα κοινά μακαρόνια.

 

Τα «σεύτελα»

Τα φύλλα τους, μαζί με τους μίσχους μαγειρεύονται καβουρδισμένα με βούτυρο ή με λάδι.

Οι βολβοί τους τρώγονται σαλάτα βραστή με σκορδόξυσο και λάδι.

 

Τα «κρομμύδια»

Τα φρέσκα τα μαγειρεύουν με κρέας ή με τα «χαψία».

Γενικά, τα κρομμύδια, φρέσκα και ξερά, είναι συνηθισμένο άρτυμα σε πολλά φαγητά.

Τρώγονται όμως και ωμά με ψωμί κ' ελιές, ή με ψωμί μονάχα όταν δεν έχουν άλλο προσφάγι,

πρόχειρο. Με παστά «χαψία», αποτελεί συνδυασμό καλό, σε ταξίδι ή σε εξοχή.


Η «μακαρίνα»

Ανοίγουν σε φύλλα, όχι πολύ λεπτά, ζυμάρι πηχτό, όπως του ψωμιού, από σιταρένιο αλεύρι,
τα οποία κόβουν έπειτα σε λεπτές λωρίδες και τις ξεραίνουν στον ήλιο.

Το ξερό τούτο παρασκεύασμα το βράζουν, το στραγγίζουν και το περιχύνουν με λιωμένο βούτυρο, όπως στα κοινά μακαρόνια.


Το κρέας

Κρεοπωλεία δεν υπήρχαν. Επειδή όλες οι οικογένειες είναι κτηνοτροφικές, κατά καιρούς σφάζουν δαμάλια, μοσχάρια κι αποθηκεύουν όλο το κρέας παστό και το λίπος σε καβουρμά, ιδιαίτερα το φθινόπωρο που κατεβαίνουν θρεμμένα απ' τα παρχάρια, για τις οικογενειακές τους ανάγκες του χειμώνα.

Κατά τους χειμερινούς μήνες το παστό κρέας μαγειρεύεται με ξερά φασόλια,
μπαρπουνοφάσουλα («σταμπόλια») μαζί με το περικάρπιο (τα «τσουλούφια»), εξαιρετική τροφή.
Ο καβουρμάς είναι το συμπλήρωμα της βασικής άρτυσης των φαγητών, όπως και το λάδι
και το βούτυρο.

 

Το «γαλατοκολόγκυθον»

Βρασμένο και λιωμένο κολοκύθι, με γάλα, σαν κολοκυθόσουπα.
Ήταν πολύ πρόχειρο φαγητό ανάγκης κατά το χειμώνα.

 

Το «κολογκυθοφά(γ)ει»

Κολοκύθα κομμένη σε μπουκιές σχήματος κύβου αποφλοιωμένη, στρώνεται κατά στοιβάδες με ενδιάμεσα χωρίσματα από στρώμα ρυζιού, καβουρδισμένου με βούτυρο, μέσα σε τέντζερη και ψήνεται στη φωτιά χωρίς ν' αναδεύουν το παρασκεύασμα στο ψήσιμο.

Δεν προσθέτουν νερό, γιατί βράζει με το χυμό που εκχειλίζει το κολοκύθι κατά το βράσιμο.

Τούτο, το λένε και «στοιβαχτόν» από τον τρόπο της διατάξεως των κομματιών της κολοκύθας,
κατά στοιβάδες, μέσα στον τέντζερη.

 

Το «μανάτ'»

Κολοκύθα που ψήνεται με νερό μέσα στην κατσαρόλα ολόκληρη ή κομμένη σε μεγάλες φέτες ή στο φούρνο ξεροψημένη. Κόβουν έπειτα την ψημένη ολόκληρη κολοκύθα σε φέτες από πόλο σε πόλο (ατράκτους) όπως το καρπούζι και τρώγεται σαν συμπλήρωμα λιχουδιάς.

Υπέροχη σε γεύση είναι η ξεροψημένη στο φούρνο, ειδική άσπρη κολοκύθα, σφαιρικού σχήματος, χαραγμένη εξωτερικά με βαθιές αυλακώσεις ώστε να ξεχωρίζουν ευδιάκριτα οι άτρακτοί της, που τη λέγανε «καστανίτσα» στην τοπική διάλεκτο.

Εσωτερικά ήταν κοκκινοκίτρινη, πολύ ζαχαρωμένη.

Στην Κωνσταντινούπολη, υπήρχαν γυρολόγοι που βγαίνανε στο δρόμο πολύ πρωί με αχνιστές φέτες «καστανίτσας» ψημένης στο φούρνο και τη διαλαλούσαν, όπως οι κουλουρτζήδες τα κουλούρια τους. Γινότανε ανάρπαστη.


Τα «κουκουβάκας» (μανιτάρια)

Τρώγονται ψημένα στο τζάκι, πάνω στα κάρβουνα, με αλάτι στο κέντρο του ανοίγματός των.


Τα «χαψία»

Εκτός απ' τα «χαψολάβασα» που περιγράψαμε πιο πάνω, απ' τα «χαψία» γίνονται κι άλλα πολλά φαγητά με διαφορετικούς τρόπους, όπως:

«Χαψία 'ς σο τηγάν'» με λάδι, αφού τα αλευρώσουν πρώτα να μην κολλήσουν στο τηγάνι.

«Χαψία 'σο πλακίν»

«Χαψία» ψημένα πάνω σε πέτρινη πλάκα κι όχι όπως εννοούν αλλού, ψημένα στο φούρνο.

 

Τα «καρτόφια»

Με τις πατάτες μαγείρευαν κρέας, το περίφημο «καρτοφλίν». Τις κάνανε τηγανιτές ή σαλάτα βραστή
με κρομμύδι και λάδι. Για να γίνει νόστιμη η πατάτα την αλατίζανε με «αλιμίδ'» (αλμυρό νερό).
Την αφήνανε έπειτα για λίγο, να την πιάσει ομοιόμορφα τ' αλάτι και τη σερβίρανε για φαγητό.

Οι πατάτες τρώγονται και ξεροψημένες στον «χωνόν» (στη χόβολη) κάτω από πυρωμένη στάχτη, σκεπασμένη με αναμμένα κάρβουνα («τσιλίδια»).

Έτσι, σιγοψήνονται ομοιόμορφα κι αρχίζουν να αλευρώνουν, θαρρείς σαν σπιτικός χαλβάς στη γεύση, γιατί το άμυλο της πατάτας με το αργοψήσιμο αυτό μετατρέπεται σε αμυλοζάχαρο.

 

Το «ψωμίν».

Όπως και σ' όλα τα μέρη, έτσι και στον Πόντο, το ψωμί αποτελεί τη βασική τροφή του Έλληνα.  

Τρώγεται με κάθε φαγητό και ζεστό με βούτυρο, είναι εκλεκτή τροφή.


Το «βραστάρ'»

Τριμμένο ψωμί βρασμένο σε νερό με λάδι.


Τα «κοχλίδια»

Μαγειρεύονται γιαχνί με ζουμί και καφτερό πιπέρι. Προτιμώνται και ξεροψημένα στα κάρβουνα.

 

Τα «πράσα»

Μαγειρεύονται με ρύζι ή με «κορκότα».

Είναι όμως και καλό προσφάγι («συφά(γ)ει» με ψωμί.


Το «χοσάφ»

Το συνηθέστερο χοσάφι γίνεται με τα «τζίρια» από ξερά σε τεμάχια μήλα, αχλάδια, αγρόμηλα, δαμάσκηνα, τζάνερα («κοκκύμελα»), ξερή σταφίδα («τσαμίντζια») κλπ.


«Γεμίσια»

Γηγενή φρέσκα φρούτα, ήταν τα μήλα, αχλάδια, κεράσια κλπ. Σταφύλια, μόνο από κληματαριές, φυτεμένες δίπλα σε μεγάλα δέντρα, για φυσικά υποστηρίγματα (καρυδιές, καραγάτζια κλπ. ).
Υπήρχαν, ακόμα, και άφθονα επικουρικά δευτερεύοντα δασικά φρούτα, σε μεγάλη ποικιλία,
γλυκά με αρωματική γεύση, όπως τα «πεμπελίδια» (μούσμουλα), τα «τούτια» (μούρα),
τα «μόρια» (βατόμουρα), τα «διφόρια»(μικροί καρποί μεγέθους αγριοκέρασου, σαρκώδεις
με πλούσιο χυμό και γεύση αρωματική και γλυκόξυνη), τα «ζεφύρια» (φραγκοστάφυλα),
τα «χαμούφτας» (φράουλα του βουνού) κλπ.






Bildergebnis für pontiaka fagita









Bildergebnis für pontiaka fagita







Μαντία

Bildergebnis für pontiaka fagita

 

ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΦΑΓΗΤΟ ΧΑΒΙΤΣ


ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΦΑΓΗΤΟ ΧΑΒΙΤΣ


 

Χαψοπίλαφο... κροκέτες

Ähnliches Foto


Otia

Ähnliches Foto


τυροπιτακια 
Ähnliches Foto
 

Ποντιακή κουζίνα με "Στίπα" γεμιστή μελιτζάνα 

 
Ξεκινούν τα μαθήματα Ποντιακής κουζίνας με "Στίπα" γεμιστή μελιτζάνα στην Ξάνθη



Ποντιακά πιροσκί με πατατα
Bildergebnis für pontiaka fagita



 
 
  205483 Besucherhier