| HELLAS NEWS KARLSRUHE |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
„Die Türkei hat keine
Geschichte, aber ein
Vorstrafenregister“
24.04.26
Δέκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την πρώτη φορά που ο Σύλλογος Ποντίων Κορυδαλλού «Εύξεινος Πόντος» διοργάνωσε Βραδιά Νεολαίας, και το γλέντι που θα γίνει το Σάββατο 25 Απριλίου (στις 21:00) αναμένεται να είναι …επικό!
Σταύρος Σαββίδης, Θάνος Καλαμπούκας, Δημήτρης Κοσμίδης, Νίκος Κουλαξουζίδης και Γιώργος Μουρατίδης θα είναι οι μουσικοί που θα κρατήσουν αμείωτο το κέφι.
Για κρατήσεις (με την ελπίδα ότι δεν έχουν εξαντληθεί οι θέσεις) μπορείτε να καλείτε στα τηλ.: 6978157038 & 6972196821.
Σαν σήμερα πέθανε το 1941 ο πρώτος πρόεδρος της ΑΕΚ Κωνσταντίνος Σπανούδης
Μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης
24 Απριλίου 2026: Οι Αρμένιοι τιμούν τη μνήμη των γενοκτονημένων προγόνων τους, 111 χρόνια μετά
Ολονύχτιες πορείες στο Ερεβάν –
To προσκύνημα στο εμβληματικό Τσιτσερνακαμπέρντ.
23.04.26
Ροδόπη: Τα «Παρχάρια» ζωντανεύουν ξανά – Η καρδιά του Πόντου χτυπά στη Νυμφαία
Διήμερο αντάμωμα με λύρες, χορούς και μνήμες στα ορεινά οροπέδια - Ένας θεσμός που κρατά ζωντανή την ποντιακή παράδοση
22.04.26
Η Παναγία Σουμελά σε Καβάλα και Θάσο –
Το αναλυτικό πρόγραμμα
Η ιερή εικόνα από το Βέρμιο σε μια επίσκεψη με ιδιαίτερο συμβολισμό
21.04.26
Λίβανος: Ισραηλινός στρατιώτης βεβήλωσε Εσταυρωμένο – Σφοδρές αντιδράσεις από Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και Νετανιάχου
Η φωτογραφία αναρτήθηκε στo x.com την Κυριακή 19 Απριλίου
Γενιτσαροχώρι: Ένα αμιγώς ελληνικό προάστιο των Κυδωνιών στη Μικρά Ασία
Η διαδρομή ενός ορθόδοξου οικισμού από την ακμή της Αιολίδας στην προσφυγιά του 1922
20.04.26
Μαρτυρία Νικόλαου Μπαλκίδη: Πριν μπούνε στα πράματα οι Νεότουρκοι, όλο αγαθοσύνη ήτανε ο Τούρκος μαζί μας
Όταν βγήκε η διαταγή για να παρουσιαστεί στον στρατό, περπάτησε χιλιόμετρα μαζί με άλλους που πέθαναν στο δρόμο. Κατάφερε να φύγει στη Ρωσία, κι όταν γύρισε, στο χωριό του κατοικούσαν πια μόνο Τούρκοι
19.04.26
Μέγαρο Μουσικής: Οι «Αργοναύτες-Κομνηνοί» έκλεψαν την παράσταση στη Magna Arcadia
Εντυπωσιακή εμφάνιση του ποντιακού συλλόγου σε μια μεγάλη παραγωγή που ζωντάνεψε τον ελληνισμό πέρα από τα σύνορα
Νέα Υόρκη: Έρευνα για τους Έλληνες της Ανατολής και της Προποντίδας – Αναζητούνται απόγονοί τους
Το Ψηφιακό Ιστορικό Έργο για τους Οθωμανούς Έλληνες των ΗΠΑ (OGUS), ο δρ Γιώργος Τοπαλίδης και φοιτητές του συνεχίζουν τις συνεντεύξεις
Foto 1928 Elysian Park L . A . California
18.04.26
Κατερίνη: Οι ποντιακές αυγομαχίες «ζωντάνεψαν» στον Άνω Άγιο Ιωάννη
Πλήθος κόσμου στη Γιορτή της Αγάπης – Ένα έθιμο με βαθύ συμβολισμό
17.04.26
Εκατόν χρόνια Ιστορίας
Η ομογένεια στη Νέα Υόρκη τίμησε με συγκίνηση και περηφάνια την εκδήλωση «Σθένος του 1821»
Μεγάλη η ανταπόκριση του κοινού σε μια βραδιά αφιερωμένη
στην ελληνική παράδοση και ιστορία
Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης:
Με αφορμή μια φωτογραφία του
Αχιλλέα Βασιλειάδη
Ο ΣΠΝ προκηρύσσει μία ακόμα υποτροφία μεταπτυχιακών σπουδών – Αντί στεφάνων, θα λέγαμε
16.04.26
Παμποντιακόν Πανοΰρ 2026: Ιστορική στιγμή μνήμης και παρακαταθήκης για τον Ποντιακό Ελληνισμό
Η Ένωση Ποντίων Σουρμένων μετατρέπεται σε ζωντανό κέντρο του έργου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη
15.04.26
Τα «τσιριχτά» ζωντανεύουν στο Πέραμα: Ένα ποντιακό έθιμο μνήμης και παράδοσης
Μουσική, χορός και ποντιακές γεύσεις σε μια βραδιά αφιερωμένη στις ρίζες
14.04.26
Κίζαρι Ροδόπης: 100 χρόνια από την εγκατάσταση των Ποντίων – Διήμερο μνήμης και γιορτής
Εκδηλώσεις σε Κομοτηνή και Κίζαρι στις 25-26 Απριλίου για έναν αιώνα προσφυγικής διαδρομής και δημιουργίας
Κοζάνη: Το ταφικό έθιμο – Όταν ζωντανοί και νεκροί γίνονται «ένα» τη Δευτέρα του Πάσχα
Στα ποντιακά χωριά Αλωνάκια, Πρωτοχώρι, Σκήτη και Δρέπανο, τα «νεκρόδειπνα» μετατρέπουν τα κοιμητήρια σε τόπο συνάντησης, μνήμης και γιορτής
13.04.26
Σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στην ποντιακή παράδοση προσκαλεί το κοινό ο Σύλλογος Ελλήνων Ποντίων Ντίσελντορφ «Ο Ξενιτέας», το Σάββατο 18 Απριλίου, διοργανώνοντας ένα γνήσιο ποντιακό γλέντι με ελεύθερη είσοδο.
Ιαπωνία: Οι δρόμοι του Τόκιο γέμισαν παραδοσιακούς ήχους και χορούς Ελλάδας για το ορθόδοξο Πάσχα
Το ιαπωνικό χορευτικό συγκρότημα «Κέφι» παρουσίασε ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς στην περιοχή Τακανάουα
12.04.26
Έφτασε το Άγιο Φως – Και Πόντιοι ζιπκαλήδες στην υποδοχή
Με ποντιακές φορεσιές και τιμές αρχηγού κράτους η άφιξη
Πάσχα στην Τραπεζούντα το 1913: Από την ακμή του Ποντιακού Ελληνισμού στον Γολγοθά του ξεριζωμού το 1923
Μια συγκλονιστική καταγραφή του Γεώργιου Θ. Κανδηλάπτη στο βιβλίο «Ποντιακά ιστορικά ανάλεκτα» που εκδόθηκε το 1925, στην Αλεξανδρούπολη
Άρδασσα: «Ούλ’ εντάμαν» τη Δευτέρα του Πάσχα – Το ποντιακό γλέντι που ενώνει όλο το χωριό
Με το πρώτο Κοτσαγκέλ’ στις 17:30, ζωντανεύει ένα έθιμο που κρατά δεμένη την κοινότητα από γενιά σε γενιά
11.04.26
«Όπως οι γιαγιάδες μας»: Ζωντάνεψε το μικρασιατικό έθιμο βαφής αυγών
Με φυσικές μεθόδους και 480 αυγά, ο Σύνδεσμος Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας ένωσε παράδοση και προσφορά
10.04.26
Πάσχα στην Παναγία Σουμελά Ημαθίας – Ένα αφιέρωμα της ΕΡΤ1 στην ψυχή του ποντιακού ελληνισμού
Η εκπομπή «Ό,τι αξίζει» επισκέπτεται το προσκύνημα των απανταχού Ποντίων και μιλά με Τανιμανίδη, Τσαχουρίδη, Σαχταρίδου, Θεοδωρίδη κ.ά.
Μεγάλη Παρασκευή: Ο Επιτάφιος, η Αποκαθήλωση και τα έθιμα του πένθους
Η ημέρα της κορύφωσης του Θείου Δράματος
Θεσσαλονίκη: «Πλημμύρισε» η Αριστοτέλους από κόσμο για τη συνάντηση πέντε Επιταφίων
«Όπως οι γιαγιάδες μας»: Ζωντάνεψε το μικρασιατικό έθιμο βαφής αυγών
Με φυσικές μεθόδους και 480 αυγά, ο Σύνδεσμος Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας ένωσε παράδοση και προσφορά
09.04.26
Κιλκίς: Αυθεντικό ποντιακό γλέντι στον ετήσιο χορό των «Αργοναυτών»
Δυναμική παρουσία συλλόγων και τιμητική διάκριση για τον Κώστα Ξανθόπουλο, σε μια βραδιά αφιερωμένη στην ποντιακή παράδοση
08.04.26
Πασχαλινή αγκαλιά προσφοράς από τον Ποντιακό & Μικρασιατικό Σύλλογο Καρυοχωρίου «Ο πρόσφυγας»
Μέλη και εθελοντές ένωσαν δυνάμεις και μοιράζουν συμβολικά δώρα σε κάθε οικογένεια του χωριού, μεταφέροντας το μήνυμα της αλληλεγγύης
07.04.26
Έδρα «Μητροπολίτης Δράμας Παύλος»: Ένας φόρος τιμής στον «Τραντέλλενα» της Ρωμιοσύνης – Αντίστροφη μέτρηση για την ακαδημαϊκή έναρξη
Μιλούν για την Έδρα και τον μακαριστό Παύλο οι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Φιλόθεος και Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος και ο πρόεδρος του Θεολογικού Τμήματος ΑΠΘ Ηλίας Ευαγγέλου
06.04.26
Μικρασιατικός Σύλλογος Μελισσίων «Άγιος Γεώργιος Γκιούλμπαξε»: Προ των πυλών το 66ο «Κεσκέκι»
Φέτος το έθιμο θα ζωντανέψει το διήμερο 22 & 23 Απριλίου στην Πλατεία Μικρασιατών (Αγίου Γεωργίου) Μελισσίων, ως εξής:
Την Τετάρτη 22/4, από τις 20:00, θα αρχίσει η παρασκευή του παραδοσιακού φαγητού, και την επομένη, Πέμπτη 23/4, στις 11:00 θα γίνει το μοίρασμά του που θα συνοδευτεί από παραδοσιακό γλέντι.
05.04.26
Αλέξιος Α’ Μέγας Κομνηνός:
Ο αυτοκράτορας που αναγέννησε το Βυζάντιο
Η άνοδος στην εξουσία, οι στρατιωτικοί αγώνες, οι διπλωματικοί χειρισμοί και η παρακαταθήκη του θεμελιωτή της μεγάλης δυναστείας των Κομνηνών
Με τη στήριξη ισχυρών συμμάχων, ο Αλέξιος έφτασε στην πρωτεύουσα και στέφθηκε αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη Κοσμά Α’ της Κωνσταντινούπολης στις 4 Απριλίου του 1081.
Ο θάνατός του το 1118 σηματοδότησε το τέλος μιας σημαντικής εποχής για το Βυζάντιο. Ο Αλέξιος Α’ Μέγας Κομνηνός έμεινε στην ιστορία ως ένας ηγεμόνας που, μέσα σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, κατάφερε να ανασυγκροτήσει την αυτοκρατορία και να την οδηγήσει σε μια νέα περίοδο αντοχής και προσαρμογής. Η συμβολή του θεωρείται καθοριστική, όχι μόνο για τη διατήρηση του κράτους, αλλά και για τη διαμόρφωση της μετέπειτα πορείας του Βυζαντίου.
Μεσολόγγι: Κορυφώνονται οι εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την Ηρωική Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων
04.04.26
Γενοκτονία του θρακικού ελληνισμού:
Η προσφυγική Νέα Ηράκλεια
τίμησε τη μνήμη των θυμάτων
Με επιμνημόσυνη δέηση, ομιλία από τον ιστορικό ερευνητή Γεώργιο Εμμ. Μάνο, και κατάθεση στεφάνων τιμήθηκε η επέτειος του Μαύρου Πάσχα των Θρακών
03.04.26
Πόντιοι Αμμοχώστου: Συνάντηση με τον Κύπριο ΥΠΕΣ για πολιτογραφήσεις και Μνημείο Γενοκτονίας
Στο επίκεντρο οι εξελίξεις για την κοινότητα και η ανέγερση του μνημείου
02.04.26
Νέες ανασκαφές σε μοναστήρι στον Πόντο – Στόχος άγνωστα ευρήματα και μωσαϊκά
Ξεκινά ο νέος κύκλος εργασιών στη Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στα Κοτύωρα
Η Ένωση Ποντίων Ζωγράφου στο Φεστιβάλ «Κρήτη: Η Μεγάλη Συνάντηση» – Δυναμική παρουσία στο Πασαλιμάνι
Την Κυριακή άνοιξε τον κύκλο των χορευτικών συγκροτημάτων με ποντιακούς χορούς και ζωντανή μουσική
01.04.26
Αλεξάνδρεια: Αδιανόητος βανδαλισμός στο κτήριο του Συλλόγου Ποντίων – Άγνωστοι κατέστρεψαν τους ανάγλυφους αετούς
Την καταστροφή αντίκρισε ο πρόεδρος του σωματείου, Μιχάλης Γεμενετζίδης
30.03.26
Χορός μέχρι πρωίας με τους
«Αργοναύτες» του Κιλκίς
Έρχεται ο ετήσιος χορός της Ένωσης Ποντίων
το Σάββατο του Λαζάρου, 4 Απριλίου
29.03.26
Παμποντιακόν Πανοΰρ 2026 «Τη Θωμά ‘ς σα Σούρμενα»: Μνήμες, συναισθήματα και παραδόσεις σ’ ένα πενθήμερο που κορυφώνεται με το ταφικό έθιμο και δυνατό ποντιακό γλέντι
Από την πνευματική παρακαταθήκη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη μέχρι το παραδοσιακό «άψιμον» στην κεντρική πλατεία, όλες οι εκδηλώσεις στα Σούρμενα Αττικής
Ο καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά τη Μαρινέλλα – «Σ’ ευχαριστώ για όλα, ΜΑΝΑ…», «Θα σε τραγουδάω για πάντα»
Αναρτήσεις γνωστών ερμηνευτών, με φωτογραφίες από το παρελθόν
και μουσική υπόκρουση τα τραγούδια της
28.03.26
Η Ποντιακή Εστία Στουτγάρδης τιμά τη μνήμη του Αχιλλέα Βασιλειάδη
Σήμερα ο χορός νεολαίας που θα τιμήσει την προσφορά του σπουδαίου Πόντιου καλλιτέχνη
21.04.22
Η φωτιά ξέσπασε στην περιοχή Bad Cannstatt της Στουτγάρδης το απόγευμα της Τετάρτης.
Το κτίριο κάηκε, δήλωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας.
Φλόγες πολλών μέτρων και ένα σύννεφο καπνού υψώθηκαν στον αέρα.
Abdul Hamit ΙΙ - Αμπτούλ Χαμίτ Β'
( Σουλτάνος 31 Αυγούστου 1876 έως 27 Απριλίου 1909 )
πέθανε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη.
Talaat Pasha - Ταλαάτ Πασά
Στις 15 Μαρτίου 1921 ο Αρμένιος Σογομόν Τεχλιριάν εκτέλεσε τον Ταλαάτ στο Βερολίνο.
Enver Pasha - Εμβέρ Πασά Γεννήθηκε το 1881 από άσημους γονείς.
Το 1913 συμμετείχε στο πραξικόπημα των Νεότουρκων και λέγεται ότι δολοφόνησε
με τα ίδια του τα χέρια τον υπουργό Στρατιωτικών Ναζίμ.
Υπουργός Στρατιωτικών ο ίδιος από τον Ιανουάριο του 1914,
οργάνωσε μια υπερφίαλη εκστρατεία κατά των Ρώσων στον Καύκασο,
η οποία κατέληξε στην πανωλεθρία του Σαρικαμίς, στα τέλη του 1914.
Την ευθύνη για την πανωλεθρία που έπαθε την χρέωσε στους χριστιανούς στρατεύσιμους,
οι οποίοι μετέπειτα στρατολογήθηκαν στα τάγματα εργασίας.
Djemal Ahmet Pasha - Τζεμάλ Αχμέτ Πασά
Τούρκος στρατιωτικός και πολιτικός. Γεννήθηκε το 1861
Εκτελέστηκε το καλοκαίρι του 1922 από Αρμένιο.
Marschall Otto Liman von Sanders - Όττο Καρλ Λίμαν φον Σάντερς
(Oberbefehlshaber der 5.Osmanischen Armee,
Königlich-Preußischer General der Kavallerie)
Γερμανός στρατιωτικός (1855 - 1929)
Η Γερμανία του Κάιζερ είναι ο ηθικώς αυτουργός των εγκλημάτων
κατά των εν Τουρκία χριστιανών και προ πάντων των Ελλήνων.
Mustafa Kemal - Μουσταφά Κεμάλ
Τούρκος στρατιωτικός πολιτικός και αναμορφωτής
γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1881.
Στις 19 Μαΐου του 1919, ο Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα
ξεκινώντας τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας,
περιφρονώντας την κυβέρνηση του Σουλτάνου.
Από εδώ αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Ποντιακής γενοκτονίας.
Ο Κεμάλ σχεδίασε και εκτέλεσε το πρώτο ολοκαύτωμα του 20ου αιώνα.
Topal Osman – Τοπάλ Οσμάν. Το τέρας αυτό υπήρξε κυριολεκτικά ο δήμιος των Ποντίων
NATIONAL GRUSELIG...!!
VOR KLEINER ZEIT IM REGIMENT...
GLÜCKLICH IN DER REBELLEN-PONTIUS-UniFORM BEI DER WACHABWECHSEL
VOR TAUSENDEN PONTIUS...!!!
„Sie stellten die Mädchen auf den Scheiterhaufen
und verbrannten sie auf dem Feuer, und als sie
trockneten, warfen sie sie nach Thrakien.“
Und dann nahm der Löwe Rache ...
Kotza Anastas ... ein schockierendes Zeugnis
für die türkischen Frauen TIERE
19.05.17
DER HEILIGE MOMENT... DER SCHOCKIERENDE...
HEUTE UM 19 UHR
DIE WACHABWECHSEL IM REGIMENT
MIT PONTIUS EUZONEN!
DAS MODERNSTE DOKUMENT
ZUM HELLENIZUM VON PONTO HEUTE ...!!!
Schauen Sie, wie viele Kinder ihre Hände heben
, wenn der Lehrer fragt, wer Griechisch kann ...!!!
ROMAIKA WER EXER? Der Lehrer fragt...
und schaut, was im Klassenzimmer dieser öffentlichen
Schule in Saracho , Trapezunda, los ist...
FANTASTISCHE ENTDECKUNG
ZUM HEUTIGEN JAHRESTAG
DES PONTIC-VÖLKERMORDS:
WIR HABEN DAS NOBELPREIS-ARCHIV GEGANGEN
UND DAS FANTASTISCHE DOKUMENT
ÜBER VENIZELO UND KEMAL ENTDECKT...!! Der „Ethnarchis“ Venizelos nominierte Kemal für den Friedensnobelpreis! Der Mann, der den Hellenismus 100 Mal mehr beschädigte als Adolf Hitler!
Nach bescheideneren Berechnungen von Historikern beläuft sich
der Gesamtwert der austauschbaren Vermögenswerte der kleinasiatischen Griechen
, die Venizelos dem Friedensstifter Mustafa Kemal schenkte,
auf 600 Milliarden heutige Euro, das heißt
die aktuelle Staatsverschuldung Griechenlands! ..
Das waren immer die griechischen Politiker:
Verräter bis ins Mark, mit Vorreitern und besser die
vielbeachteten „Ethnarchen“
Eleftherios Venizelos und Konstantinos Karamanlis ...
SIE KÄMPFTEN!!! DU...;;;
DAS IST KOTZA ANASTAS...
DER KOLOKOTRONIS VON PONTO
, DER IN DEN BERGEN VON PAFRA
DIE MONGOLEN-EROBER ZERREIßTE...!!!
Von den Türken getötet
02/12/1922 .. Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου. 1922.
Χαράματα. Χωριό Εζενούς της επαρχίας Έρπαα. Ο ήλιος δεν έχει ανατείλει ακόμη
Μια φωνή τούρκικη ακούστηκε "Σκοτώσαμε τον Θεό των Ελλήνων"...
"Τον Μιλιέτ Πασά" (εθνάρχη) των γκιαούρηδων.
Ο Κοτσά Αναστάς ( Μεγάλος Αναστάσης ) .
«ΕΔΩ ΟΤΑΝ ΗΡΘΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΜΑΣ ΕΛΕΓΑΝ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΥΣ»...!!!
ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΑΠΠΟΥΣ
ΛΕΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΑΔΙΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ...!!
Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΚΩΣΤΑΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ,
ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ
ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ…
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ...!!!
«ΣΕ ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ ΠΟΝΤΙΕ ΑΔΕΛΦΕ...
ΕΙΜΑΙ ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΙΜΩ»
ΕΝΑΣ ΠΟΝΤΙΟΣ ΤΗΣ ΣΙΒΗΡΙΑΣ ΔΟΞΑΖΕΙ Μ΄ΕΝΑ... ΡΑΠ
ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ!
Der Pontus hat die Form eines Toxars und befindet sich
in Batumi (heute Georgien )
und auf den Sinop- Inseln. Im Süden grenzt es
(ca. 200–300 Kilometer) an die hohen Berge Skidisis,
Paryadris und Antitauronos ( Pontiac Parharai ). Der griechischen Mythologie zufolge lebte
an diesem Ort
der Gott Pontus , der Sohn von Äther und Gaia . Auch Jason reiste als Anführer der argonautischen Expedition zu diesem Meer . Da die Griechen im Trojanischen Krieg siegreich waren , war die Straße nach Axenon Pontus geöffnet. So nannten die Griechen ursprünglich das Schwarze Meer . Die Wesen kannten ein wunderschönes Aten und nannten es „ Euxinon Ponton “ (das gastfreundliche Meer). Bis zum 8. v. Chr Jahrhundert siedelten die Griechen in Ponton die ersten griechischen Staaten an. Viele der bösesten Männer fielen über Mileton her . Im Jahr 363 v Sie besiedelten das „Königreich Ponton“. Der erste König war Mithridates der Erbauer (302-266 v. Chr.). Der letzte König war Mithridates VI. Tranon, Eupator (132–63 v. Chr.). Er leistete 30 Jahre lang Widerstand und kämpfte gegen das Römische Reich und verlor am Ende den Krieg. Sohn 1. v. Chr Jahrhundert besaß Pontus die römische Provinz Bithynia et Pontus mit Amasia als Hauptstadt , und die Schwarzmeergriechen begannen, wie alle Griechen, die neu gebildeten „Römer“ zu nennen.
In der byzantinischen Zeit (1204–1461) besiedelten die Komnenier
das Reich von Trapezunt an einem Ort in Sinope
und auf der georgischen Seite.
Im Jahr 1918, im westlichen Teil des Krieges, riefen die griechisch-orthodoxen Christen Ponton dazu auf , ein unabhängiger Staat (autonom oder eine Konföderation mit Armenand'endaman)
zu werden . Wenn Griechenland den griechisch-türkischen Krieg (1919-1922) und mit dem Vertrag von Lausanne (1922) verlor, wurden die griechischen Christen von Pontonos ausgerottet, als ob sie ihre Heimat und Griechenland verloren hätten, und dort nahmen sie den Namen „Pontianer“ an. Unterwegs starben viele und viele wurden getötet. Heute sprechen wir über den „Pontianischen Völkermord“
Justinian Byzanz
Mosaikbild aus dem Altarraum von San Vitale in Ravenna,um 544/545.
Die zu einer Gruppe von spätantiken Kaiserbildern gehörende Darstellung
zeigt den amtierenden Kaiser Justinian mit seinem Gefolge.
Die Reichsteilung 395
von west und ost
Das Staatswappen des
Byzantinischen Reiches unter den Palaiologen, der Doppeladler, der den Weltherrschaftsanspruch des christlich-römischen Kaisers symbolisierte. Der linke Kopf steht für Rom (Weströmisches Reich), der rechte Kopf steht für Konstantinopel (Oströmisches Reich).
Ονομασία, έκταση, πληθυσμός.
Πόντος καλείται το παραλιακό τμήμα της Β.Α. Μ.Ασίας,
που απλώνεται από την περιοχή της Σινώπης ως το ανατολικό άκρο
του Ευξείνου Πόντου (Βατούμ), σε έκταση 71.500 τετραγωνικών
χιλιομέτρων με 2.048.250 κατοίκους την περίοδο εκείνη,
από τους οποίους 697.000 ήταν Έλληνες Ορθόδοξοι.
Λοιπά γεωγραφικά στοιχεία.
α) Βουνά. Σε απόσταση 100 χιλιομέτρων περίπου προς Ν. από την
παραλία και σε όλη την έκταση του Πόντου από τα Δ. προς
τα Α. εκτείνεται η οροσειρά του Παρυάρδη (Γκιαβούρ νταγ),
που χωρίζει τον Πόντο από την υπόλοιπη προς Ν. Μ.Ασία με δύο
μόνο κύριες διόδους επικοινωνίας, τη μία από την Αμισό προς τη
Σεβάστεια και την ενδοχώρα και την άλλη από την Τραπεζούντα
προς την Ερζερούμ και την Ανατολή.
Της οροσειράς αυτής κυριότερες διακλαδώσεις από τα Δ. είναι:
το βουνό Κεμέρ νταγ (στα Β. της Αμάσειας),
Γιλντίζ νταγ (Β. της Σεβάστειας), Καρά νταγ (Β. της Νικοπόλεως),
Κεμέρ νταγ (Α. της Αργυρουπόλεως) κλπ.
Ιστορικά στοιχεία.
Άν και η ιστορία του Πόντου χάνεται στα βάθη των αιώνων
με την Αργοναυτική εκστρατεία και τις πρώτες εγκαταστάσεις
των Ελλήνων στα μέρη αυτά ευθύς αμέσως μετά τον Τρωϊκό πόλεμο
(1100 π.Χ.), η καθαυτό ιστορία του διαφαίνεται από τις αρχές του
Η’π.Χ. αιώνα με την ίδρυση της Σινώπης από Μιλήσιους αποίκους
το 785 π.Χ. και αργότερα των άλλων πόλεων:
Τραπεζούντας (756 π.Χ.), Κερασούντας (700 π.Χ.),
Αμισού (Σαμψούντας 600 π.Χ.), Κοτυώρων (Ορντού),
Τριπόλεως κλπ. Σε όλη τη μακρόχρονη διάρκεια της ζωής του
(1100 π.Χ. –1922 μ.Χ.), ένα διάστημα 3.000 χρόνων,
ο Πόντος υπήρξε ένα από τα σπουδαιότερα τμήματα του
ελληνικού έθνους, στο οποίο ο ελληνισμός της περιοχής αυτής
τόσο στα χρόνια της αρχαιότητας και του Μ. Αλεξάνδρου
όσο και της ρωμαιοκρατίας και του Βυζαντίου και αυτής της
τουρκοκρατίας (1461–1922) δεν έπαυσε να διατηρεί αλώβητη
την εθνική του συνείδηση και ακμαίο και υπερήφανο το εθνικό
του φρόνημα με ακλόνητη την πίστη στις ακατάλυτες προγονικές
του παραδόσεις.Μετά την λήξη του α’ παγκοσμίου πολέμου
(1914-1918) και τη διακήρυξη των νικητών συμμάχων της
ΕΝΤΕΝΤΕ για αυτοδιάθεση των λαών, εξέχοντες Πόντιοι
(Κ.Κωνσταντινίδης κλπ) συνέλαβαν την ιδέα της δημιουργίας
Ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πόντου με υπομνήματα και
παραστάσεις προς τους εκπροσώπους των Μεγάλων Δυνάμεων,
σχεδιάζοντας και χάρτη του «διεκδικούμενου Πόντου»,
για διευκόλυνση των συμμάχων. Δυστυχώς, το όνειρο αυτό δεν
πραγματοποιήθηκε εξαιτίας κυρίως της αντιδράσεως των
Μεγάλων Δυνάμεων.
Δημογραφικά στοιχεία
β) Εκκλησιαστική κατάσταση – Εκπαίδευση.
Ο Πόντος ήταν χωρισμένος σε 6 μητροπόλεις:
1. τη μητρόπολη Τραπεζούντας με 84 σχολεία,
165 καθηγητές και δασκάλους και 6.800 μαθητές και μαθήτριες,
2. τη μητρόπολη Ροδοπόλεως με 55 σχολεία,
87 καθηγητές και δασκάλους και 3.053 μαθητές και μαθήτριες,
3. τη μητρόπολη Κολωνίας με 88 σχολεία,
94 καθηγητές και δασκάλους και 4.900 μαθητές και μαθήτριες,
4. τη μητρόπολη Χαλδίας – Κερασούντας με 252 σχολεία,
322 καθηγητές και δασκάλους και 24.800 μαθητές και μαθήτριες,
5. τη μητρόπολη Νεοκαισαρείας με 182 σχολεία,
193 καθηγητές και δασκάλους και 12.800 μαθητές και μαθήτριες και
6. τη μητρόπολη Αμασείας με 376 σχολεία,
386 καθηγητές και δασκάλους και 23.600 μαθητές και μαθήτριες.
1916.
Το Δεκέμβριο εκπονήθηκε από τους Τούρκους στρατηγούς
Εμβέρ και Ταλαάτ σχέδιο εκτοπισμού και εξόντωσης του άμαχου
ελληνικού πληθυσμού του Πόντου που προέβλεπε:
"Άμεση εξόντωση μόνον των ανδρών των πόλεων από 16-60 ετών
και γενική εξορία όλων των ανδρών και γυναικόπαιδων των χωριών
στα ενδότερα της Ανατολής με πρόγραμμα σφαγής και εξόντωσης".
Το πρόγραμμα ξεκίνησε 15 ημέρες αργότερα και εφαρμόστηκε κυρίως
στις περιοχές της Σαμψούντας και της Πάφρας.
Μόνο η περιοχή τηςΤραπεζούντας είχε γλιτώσει από τη μανία
των Τούρκων, διότι είχε καταληφθεί τον Απρίλιο του
1916 από το ρωσικό στρατό. Όταν όμως οι Ρώσοι εγκατέλειψαν
την πόλη το Φεβρουάριο του 1918, ο μισός περίπου πληθυσμός
της περιοχής εγκατέλειψε τις εστίες του και ακολούθησε το
ρωσικό στρατό κατά την υποχώρησή του.
Οι περισσότεροι από τους πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην
περιοχή του Καυκάσου και των παραλίων της Γεωργίας.
1920.
Οι Πόντιοι πίστευαν ότι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
θα έφερνε και οριστικό τέρμα στα δεινά τους, αλλά διαψεύσθησαν.
Οι εκκλήσεις τους για να συμπεριληφθούν στο ελληνικό κράτος
δεν εισακούστηκαν από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος θεωρούσε
ότι ο Πόντος ήταν πολύ απομακρυσμένος από τις υπόλοιπες ελληνικές
περιοχές με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η υπεράσπισή του από τις
τουρκικές επιδρομές. Σε αντάλλαγμα πρότεινε να προχωρήσουν
οι Πόντιοι στη δημιουργία μιας ομοσπονδίας με τους Αρμένιους,
και πράγματι ο αρχιεπίσκοπος Τραπεζούντας Χρύσανθος Φιλιππίδης
και ο πρόεδρος των Αρμενίων Αλέξανδρος Χατισιάν υπέγραψαν
τον Ιανουάριο του 1920 συμφωνία για τη δημιουργία Ποντοαρμενικού
κράτους. Όμως το Νοέμβριο του ιδίου έτους ο αρμενικός στρατός
ηττήθηκε στο Ερζερούμ από τις δυνάμεις του Κεμάλ με αποτέλεσμα
να συνθηκολογήσουν οι Αρμένιοι και να μείνουν οι Πόντιοι μόνοι τους.
Από τον Αύγουστο του 1922 ο Κεμάλ έχοντας εκκαθαρίσει τα
δευτερεύοντα μέτωπα στη Μικρά Ασία, προχώρησε ανενόχλητος
στη σταδιακή εξόντωση του Ποντιακού Ελληνισμού. Οι πόλεις και τα
χωριά κάηκαν, οι χωρικοί σφάχτηκαν, ατιμάστηκαν, εξορίστηκαν
ή έφευγαν ομαδικά στα δάση και στα βουνά. Όσοι άνδρες
συλλαμβάνονταν προωθούνταν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας.
Υπολογίζεται ότι στο διάστημα 1914-1922 εξοντώθηκαν περίπου
200.000 Πόντιοι.
1922. Τον Οκτώβριο με μεσολάβηση των συμμαχικών δυνάμεων
η ελληνική κυβέρνηση και ο Κεμάλ συμφώνησαν να μεταφερθούν
οι Έλληνες του Πόντου στην Ελλάδα. Το πρώτο καράβι με πρόσφυγες
ξεκίνησε από τη Σαμψούντα το Νοέμβριο του 1922 για την Ελλάδα
μέσω Κωνσταντινούπολης. Το προσφυγικό ρεύμα θα συνεχιστεί
και σε όλη τη διάρκεια του 1923.
1924.
Οι χριστιανικοί πληθυσμοί του Πόντου περιελήφθησαν
στη ελληνοτουρκική σύμβαση για την ανταλλαγή των πληθυσμών.
Όσοι άνδρες επέζησαν από εκείνους που είχαν συλληφθεί τα
προηγούμενα χρόνια και υπηρετούσαν στα τάγματα εργασίας
(αμελέ ταμπουρού) πέρασαν στην Ελλάδα είτε μέσω Σαμψούντας
είτε μέσω Συρίας.
Από τους 1.220.000 πρόσφυγες, που δέχθηκε η Ελλάδα στη
δεκαετία του 1920, δεν είναι σίγουρο το ποσοστό των Ποντίων.
Τα ποντιακά σωματεία υπολογίζουν ότι περίπου 400.000 Πόντιοι
εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, κυρίως στους νομούς
Δράμας, Κιλκίς, Καβάλας, Ξάνθης, Κοζάνης, Πρέβεζας
και στα αστικά κέντρα Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη,
εντασσόμενοι στην ελληνική κοινωνία.
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια νέα μετακίνηση Ποντίων προς την
Ελλάδα. Οι Πόντιοι της Μαύρης Θάλασσας και του Καυκάσου
μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, λόγω της έξαρσης
του εθνικισμού και της οικονομικής δυσπραγίας εγκαταλείπουν
τις εστίες τους και έρχονται να εγκατασταθούν μόνιμα στην Ελλάδα,
κυρίως στις παρυφές των αστικών κέντρων και
στις αγροτικές περιοχές της Θράκης.
Η Γενοκτονία των Ποντίων
Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 – 1923 )
με 353.000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη
γενοκτονία του αιώνα μας.
Το Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων
ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου
ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων
στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923.
Μουσικά όργανα
Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιεί ο ποντιακός λαός είναι έγχορδα,
όπως η λύρα, πνευστά, το αγγείο ή φλογέρα, και κρουστά, το νταούλι.
Είναι όργανα παραδοσιακά που τα κατασκευάζουν ειδικοί λαϊκοί τεχνίτες.
Είναι τα κυρίως μουσικά όργανα των Ποντίων.
Η ζουρνά ή ο ζουρνάς
Στις κοινωνικές εκδηλώσεις που γινόταν σε ανοιχτούς χώρους
στον Πόντο, κυρίαρχο ρόλο έπαιζε ο ζουρνάς με τη συνοδεία νταουλιού,
και κατά δεύτερο το αγγείον (τουλούμ’).
Αγγείον ή τουλούμ’ ή τουλούμ’ ζουρνά
(τσαμπούνα ή γκάιντα)
Το όργανο αυτό αποτελείται από τα εξής μέρη:
1. Το ποστ’ (δέρμα ζώου, ασκί)
2. Τη στομωτήρα ή φυσερόν (επιστόμιο)
3. Το αγγόξυλον ή ναβ, μέσα στο οποίο είναι
τοποθετημένα παράλληλα τα δύο καλάμια
με τα τσιμπόνια (γλωσσίδια) που παράγουν τον ήχο.
Χειλιαύρι(ν) ή Χειλιαύλι(ν) - (χιλίαυλος)
Γαβάλ ή γαβαλόπον (φλογέρα)
Με αυτά τα ονόματα συναντάμε το συγκεκριμένο όργανο
στον Πόντο. Ήταν κατεξοχήν ποιμενικό όργανο που το
κατασκεύαζαν οι βοσκοί στα βουνά του Πόντου
Κεμανές
Έχει φιαλόσχημο σχήμα, είναι πιο μεγάλο όμως σε όγκο και σχήμα
από τη λύρα. Στον Πόντο το βρίσκουμε συχνά
στην περιοχή τουΑκ Νταγ Ματέν.
Κατασκευάζεται από τα ίδια υλικά με τη λύρα.
Η προέλευσή του έχει συγγένεια με τον κεμανέ της Καππαδοκίας,
είναι όμως μεγαλύτερος και διαφέρει στον τρόπο χορδίσματος
και κατ’ επέκταση στον τρόπο παιξίματος.
Ούτι
Παίζεται σόλο η με άλλα όργανα στην μουσική παράδοση
των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Στον Πόντο το βρίσκουμε
συχνά ως συνοδία με άλλα μουσικά όργανα
στην περιοχή του Ακ Νταγ Ματέν.
Βιολί
To βιολί ως λαϊκό μουσικό όργανο, εμφανίζεται στην Ελλάδα
από τον 17ο αιώνα. Στον Πόντο το βρίσκουμε συχνά ως συνοδεία
με άλλα μουσικά όργανα στην περιοχή του Ακ Νταγ Ματέν.
Συνήθως παίζεται κάθετα, όπως η ποντιακή λύρα.
Καλώς έρθετεν
Griechenland hat eine lange Geschichte.
Die Zivilisation Europas hat ihre Wurzeln im antiken Griechenland .
Sie hatten auch einen weiteren Zug, als wäre der Staat modern: Kleinasien
und Pontus waren Teil davon .
Wenn Sie mit uns chatten möchten
Der Name Pontus
als geografische Einheit umfasste in der Antike die Küstengebiete des Schwarzen Meeres. Pontus ist nach Herodot, Xenophon und anderen antiken Historikern die Bezeichnung für das langgestreckte und breite Küstenland des Schwarzen Meeres, das räumlich gesehen die Länder zwischen dem Fluss Phasis, in dessen Nähe die heutige Stadt Batumi in Georgien liegt, und Herakleia in Pontus umfasst. Viele Geographen und Historiker verorten die westliche Grenze des Landes an der Mündung des Flusses Alys in der Nähe der Stadt Sinope, der ersten griechischen Kolonie am Schwarzen Meer. Im Landesinneren erstreckt sich die Region bis zu einer Tiefe von 200 bis 300 Kilometern, begrenzt durch die Natur selbst, die sie durch die unzugänglichen Gebirgszüge Skydisis, Paryadri und Antitaurus vom Rest Kleinasiens trennte. Das bergige und im Allgemeinen unfruchtbare Land des Pontus hatte das Glück, von den Flüssen Alys, Iris, Melanthios, Thermodontas, Charsiotis, Prytani, Pyxitis, Kalopotamos und vielen Nebenflüssen entwässert zu werden, die ein Segen und eine Quelle des Lebens für den Ort sind.
Die Anwesenheit der Griechen in der Pontusregion reicht bis in die Antike zurück. Nachdem griechische Seefahrer seit der Bronzezeit mit ihren verbesserten seetüchtigen Schiffen die Küsten der Ägäis erobert hatten, wagten sie es, das unwirtliche Schwarze Meer mit seinen fernen und unzugänglichen Stränden und Gebirgszügen zu erkunden. Um 1000 v. Chr. Wissenschaftler gehen davon aus, dass die ersten Handelsreisen in dieser Region stattfanden, hauptsächlich auf der Suche nach Gold und anderen Mineralien. Die organisierte Expedition von Jason und den Argonauten nach Kolchis, die Wanderungen des Orestes in den Thoania des Pontus, die Abenteuer des Odysseus im Land der Kimmerer, die Bestrafung des Prometheus durch Zeus und seine Verbannung in den Kaukasus, die Reise des Herkules nach Pontus sowie andere faszinierende griechische Mythen, die sich speziell auf dieses geografische Gebiet beziehen, bestätigen die Existenz dieser alten Handelswege.
THE EMPIRE OF TREBIZOND:
1204-1461
by Pontoswsorld.com
The Empire of Trebizond (Greek: Βασίλειον τής Τραπεζούντας) was a Byzantine Greek successor
state of the Byzantine Empire founded in 1204 as a result of the capture of Constantinople by the
Fourth Crusade. Queen Tamar of Georgia provided troups to her nephew Alexios I, who conquered
the Pontic Greek city of Trebizond, Sinope and Paphlagonia. It is often known as "the last Greek Empire".
When Constantinople fell in the Fourth Crusade in 1204 to the Western European and Venetian Crusaders,
the Empire of Trebizond was one of the three smaller Greek states that emerged from the wreckage,
along with the Empire of Nicaea and the Despotate of Epirus. Alexios, a grandson of Byzantine emperor Andronikos I Komnenos, son of Rusudan daughter of George III of Georgia, made Trebizond his capital
and asserted a claim to be the legitimate successor of the Byzantine Empire.
MITHRIDATES I CTISTES
Mithridates VI.,
SAINT GEORGE
AND THE PRINCESS OF TREBIZOND
DANCES OF PONTUS
The following is a list of dances according to the region in which they were danced in Pontus.
This is not a complete list.
|
REGION
|
DANCE
|
|
TRAPEZUNTA
(Trapezunta, Matsouka, Imera etc..)
|
Apo pan' kai ka'
Aneforitsa/Kizela
Dipat (Omal Trapezountas)
Sariguz (many variations)
Serantisa
Kousera (Matsouka)
Tik Monon (many variations)
Tik Monon (Kofto - from village of Imera)
Tik (Togias)
Tik Diplon
Etere
Kalon Korits
Gemoura (Imera/Trapezounta)
Tamsara
Pipilomatena
Tiv Tiv Tiv Tana
Atsiapat (many variations)
Serra (many variations)
Kots
Omal
Tik (lagefton)
Ekativa sa Paksides
Fona
Trygona (Trapezounta)
Trygona (Matsouka)
Tromaxton
Tripat
Miteritsa
Momogeria custom
|
|
ARGYROUPOLI
|
Getiere
Titara
Sariguz
Omal
Mouzenitikon
Fona
Tik
Gemoura
Xala-xala
Kelkit
|
|
BAFRA
|
Tyrfon
Sariguz
Sariguz Atlamasi
Osman Agas
Topalaman
Tek Kaite
Kara Punar
Taratsou Sokaklar
Arxoulamas/Ikeleme
Tik
Patoula
Kislar Oplamasi
Kizlar Kaitesi
|
|
SAMSUNTA
|
Lafranga
Kots
Sampson
|
|
KARS
|
Tik
Maxera
Kots
Sariguz
Kotsari
Tria ti kotsari
Montzonos
Touri
Letsi
Letsina
Armatsouk
Omal
Sariguz Mandili
Tournala
Titara
|
|
NIKOPOLIS / GARASARI
|
Tamsara (some variations)
Tiki
Kounixton
Outsain/Outsa Aiax/Outsagun (some variations)
Omalin
Titireme
|
|
AKDAG MATEN
|
Xalai
Tiz Leilum gar
Ters
Giouvalantum
Milon Kokkinon
Argon Tik
Tsaraxot
Karsilamas
Ti Lazias
Apo Pan kai ka or Tik
|
|
KIOUMOUSH MATEN
|
Tik
Diplon Omal
Tsiourtougouzous
Ters
Mandilia
Karsilamas
|
|
ATA PAZAR
(Near Constantinoupoli)
|
Tik Argon
Tik Diplon
Karsilamas
Gemoura
|
|
KERASUNTA
|
Omal (Kotsixton)
Trygona
Kavazitas
|
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Pontos
Griechen aus Pontos (Schwarze Meer)
sind eine der ältesten Griechischen Volksgruppen.
Tatsache ist das bereits im 9-8 Jahrhundert v.Chr.
die ersten Spuren Griechischer Völker wie denen der Äolen, Doriern,
Magnaten und Ionen an der östlichen Ägäis sichtbar sind. Im 785 v.Chr
Sinope würde gegründet und im 756 v. Chr Trapezous würde gegründet.
Nach Jahrelangen Kämpfen mit den Persern verlor Griechenland im
5-6 Jahrhundert v.Chr den Oberherrschaft über die östliche Ägäis,
jedoch blieben ein großer Teil der Griechischen Städte im
Persischen Reich weitgehend autonom.
In der unmittelbaren Geschichte dieser Zeit hatten sich viele Griechische
Stämme weiter nach Osten und vor allem rund ums Schwarze Meer
ausgebreitet und besiedelten und Kultivierten vor allem die Küstengebiete.
Mann pflegte den Kontakt zu den grossen Städten rund um die Ägäis
da sie auch grosse Vorteile durch den wirtschaftlichen Handel mit den
Blühenden Griechischen Städten im Pontos hatten. Nachdem Rom
in die Gebiete und Territorien der Griechischen Staaten vordrang wurde Pontos
dem Römischen Reich unterstellt das jedoch recht friedlich verlief und weder
die Kultur noch Sprache in ihrem dasein veränderte.
In den folgenden Jahrhunderten würde der Pontos wie auch andere gebiete
der Griechen Christianisiert. Apostel Antreas bracht Christentum im Pontos.
Im Mittelalter rund um das 10-12 Jahrhundert wurde Griechenland immer wieder durch Nordeuropäer angegriffen bis im Jahre 1204 Kreuzritter Konstantinopel eroberten und der Pontos durch Alexios Komninos zum Groskomnischen Reich ernannt wurde das über zwei Jahrhunderte existierte bis 1461 das Gebiet von den Osmanen erobert.
Unter Osmanische Tyrannei 1000000 Pontischen Griechen zwischen 1916 und 1922 getöten wurden.
Das war das ende des Pontisches Zivilisation nach 3000 Jahre Existenz.
Das Schwarze Meer ist ein wichtiger Energietransit-Korridor
und dadurch von strategischer Bedeutung
Diese Bedeutung hat es übrigens seit der Antike.
Die Griechen nannten es "pontos euxeinos", das "gastliche Meer".
Sie errichteten an seinen Ufern mehrere Kolonien,
um den Getreidehandel zu kontrollieren und die Versorgung Athens
zu sichern.
GRIECHEN AUS PONTOS
Seit dem achten vorchristlichen Jahrhundert
haben Griechen erst die Küstengebiete,
dann auch das Landesinnere Kleinasiens besiedelt.
Griechische Pflanzstädte entstanden nacheinander
in den antiken historischen Regionen Ionien und
Pontos (Schwarzmeerküste).
Die Griechen haben die Kultur und Gesellschaft
Kleinasiens nachhaltig geprägt,
wovon noch immer ein reiches archäologisches Erbe kündet.
Bekannte Persönlichkeiten sind Diogenes von Sinope (ca. 412 - 323 v. Chr.), Strabon von Amasya
(um 63 v. Chr. bis ca. 24 n. Chr.), Georgios Trapezuntius (1395-1473), Bessarion von Trapezunt
( 1403 - 1472 ) und viele andere.
Um 1914 lebten in Kleinasien etwa 2,5 Millionen Griechen. In den Jahren 1913 bis 1922 wurden sie -
noch vor den Armeniern - Opfer staatlicher Gewalt (Massaker, Vertreibung). In nur acht Jahren
(1914 - 1922) und unter der Verantwortung von zwei aufeinanderfolgenden Regierungen kamen mindestens
751000 Griechen - davon 353000 Pontos-Griechen - durch Massaker, Massenerschießungen und Hinrichtungen
um oder starben an Hunger, Zwangsarbeit und unmenschlicher Behandlung. Über 1,7 Millionen kleinasiatische Griechen entgingen diesem Schicksal nur durch Flucht und Evakuierung, davon 1,4 Millionen im Rahmen des Bevölkerungsaustausches gemäß Lausanner Abkommen (1923).
Griechenland hat die aus Kleinasien entwurzelten Hellenen aufgenommen
(ebenso wie 90000 armenische Flüchtlinge), aber ihm fehlten in der Zwischenkriegszeit die Infrastruktur
und der Wohlstand. Zahlreiche Kleinasiaten mussten daher weiterwandern. Nachfahren der überlebenden bzw. vertriebenen kleinasiatischen Griechen leben heute in Griechenland,
überwiegend im Norden sowie weltweit in der Diaspora.
"Η Σμύρνη πήρε φωτιά, καίγεται...
καταστροφή της Σμύρνης τον "μαύρο"
Σεπτέμβρη του 1922
"Ο κόσμος έτρεχε στα πλοία να σωθεί.
Τους έκοβαν τα χέρια και έπεφταν στη θάλασσα"
Τα τρένα κουβαλούσαν πτώματα.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ. ΕΓΩ,
ΤΟ ΔΙΣΕΓΓΟΝΟ ΘΑ ΓΙΝΩ ΔΙΚΑΣΤΗΣ.
Ο ξεριζωμός και η γενοκτονία των Ποντίων(19/05/1919)
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ
Η γενοκτονία των Ποντίων(1916-1923) με 353.000 νεκρούς
αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του 20ου αι..
Η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα(Φεβρουάριος 1994)
την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου, ημέρα που ...
Ποδοσφαιρικὴ ὁμάδα "Πόντος":
Ἀπαγχονίστηκαν από τους Τούρκους
επειδή τίμησαν τὴ φανέλα τους!!!
Η κατηγορία = η φανέλα τους είχε ἄσπρες καὶ γαλάζιες ρίγες
καὶ στὴ μέση τὸ γράμμα Π!
Πόντιοι ή Λαζοί
Πολλές φορές έγινα αποδέκτης της ερώτησης τι σχέση έχομε εμείς οι Έλληνες του Πόντου με τους Λαζούς. Υπάρχουν ορισμένοι οι οποίοι ηθελημένα ή αθέλητα παραποιούν την ιστορία προσδιορίζοντας τους Πόντιους ως Λαζούς, υποστηρίζοντας μάλιστα την εκδοχή τους με κριτήριο την επωνυμία που προήλθε από την παρήχηση των δύο λέξεων Ελλάς ζει = Λαζοί.
Το θέμα ήρθε ξανά στην επιφάνεια με την κυκλοφορία ενός δίσκου με παραδοσιακή ποντική μουσική, αλλά με ανιστόρητους στίχους. Η εύηχη γλωσσολογική πλάνη εγκλώβισε πολλούς συμπατριώτες μας και στον ιστορικό Πόντο οι οποίοι ταύτιζαν τους Πόντιους με τους Λαζούς. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα συγκροτήθηκε τον Οκτώβριο του 1968 μια ευρεία σύσκεψη των εκπροσώπων των ποντιακών οργανώσεων Θεσσαλονίκης, η οποία εξέτασε το θέμα. Καρπός των συνεδριάσεων με μοναδικό θέμα την πλαστογράφηση της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας υπήρξε η απόφαση να τεθεί τέλος στην ασυδοσία των ανιστόρητων, στιχουργών, καλλιτεχνών και να υποβληθεί στην Κυβέρνηση υπόμνημα για την καταδίκη των αποφάσεων του συγκεκριμένου δίσκου που άφηνε την υβριστική για τους Πόντιους εντύπωση ότι ανήκουν στην ίδια φυλή με τους αλλόθρησκους Λαζούς, τους απηνείς διώκτες και ηθικούς αυτουργούς της γενοκτονίας του ακριτικού Ελληνισμού.
Τα γεωγραφικά όρια της Λαζικής, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ιστορικών, είναι ο ποταμός Φάσις στα βορειοανατολικά, υπάρχει όμως διχογνωμία για τα δυτικά όριά της, αφού ο Ξενοφών τα επεκτείνει στην Τραπεζούντα και ο Αρριανός στον Όφι.
Η φυλετική διαφορά είναι δεδομένη, αφού οι Πόντιοι είναι άποικοι από την Ιωνία και μάλιστα προέρχονται από την Μίλητο η οποία, σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Ηρόδοτου, του Ξενοφώντα και του Στράβωνα αποίκισε τα παράλια του Ευξείνου, ενώ οι Λαζοί, κατά μία εκδοχή, έλκουν την καταγωγή τους από την Ασία και προερχόμενοι από εκεί εγκαταστάθηκαν στην Λαζική. Στους Λαζούς αναφέρεται και ο Ξενοφώντας, τονίζοντας ότι κατά την κάθοδο των μυρίων του δέχτηκε απρόκλητη επίθεση από αυτούς, ενώ οι Έλληνες της Τραπεζούντας «της ελληνικωτάτης ταύτης πόλεως» τον φιλοξένησαν εγκάρδια. Οι Λαζοί σε όλη την ιστορική διαδρομή τους διακρίθηκαν για τον ληστρικό χαρακτήρα τους.
Η σύγχυση ανάμεσα στους Έλληνες του ιστορικού Πόντου και στους Λαζούς μπορεί να προσδιοριστεί χρονικά με αφετηρία τα Βυζαντινά χρόνια. Συγκεκριμένα αναφορά στο όνομα Λαζική έχομε το 380 μ.Χ όταν ο Μέγας Θεοδόσιος απονέμει για πρώτη φορά τον τίτλο του «Υπάτου της Κολχίδας και της Λαζικής», ενώ ο Προκόπιος γράφει στα χρόνια του Ιουστινιανού «Λαζοί τα μεν πρώτα γην Κολχίδα ώκουν». Είναι φανερό ότι την περίοδο εκείνη οι Λαζοί κατοικούσαν ανατολικά της σημερινής Λαζικής, και μόλις την περίοδο της οθωμανοκρατίας εισχωρούν στη Ριζούντα, αφαιμάζουν και αφελληνίζουν τα 105 χωριά της ελληνικής περιφέρειας και απλώνονται ανατολικά του Όφεως.
Οι Λαζοί προσήλθαν στον χριστιανισμό τον 6ο αιώνα, στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, όταν ο βασιλιάς τους ο Τζάθιος μετέβη στην Κωνσταντινούπολη. Από εκείνη τη χρονική στιγμή ξεκίνησε η συνειδητή ή ασυνείδητη ταύτισή τους με τους Πόντιους, αφού αποδόθηκε ιδιαίτερη σημασία σε εκκλησιαστικό επίπεδο στη θρησκευτική τους ταύτιση με τους Έλληνες και σε επίπεδο αμυντικού σχεδιασμού στη δυνατότητά τους να αποτελέσουν φραγμό στις επεκτατικές τάσεις των Περσών προς την κατεύθυνση της Τραπεζούντας. Αποτέλεσμα της σύγχυσης αυτής είναι η αναφορά των βυζαντινών χρονικογράφων, μετά το 1204 στους Κομνηνούς της Τραπεζούντας με το προσωνύμιο άρχοντες των Λαζών, γεγονός που πιστοποιεί την αμάθειά τους.
Οι πρώτοι επίσκοποι Λαζικής αναφέρονται από το 680 μΧ και συμμετέχουν στην Στ Οικουμενική Σύνοδο. Μέχρι τον 13ο αιώνα η Λαζική αποτέλεσε ξεχωριστή Μητρόπολη,μετά την ίδρυση όμως της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας υπάγεται στον Μητροπολίτη Τραπεζούντας ο οποίος διατηρεί τον τίτλο «Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Λαζικής».Στα νεότερα χρόνια το όνομα των Λαζών περιλαμβάνει τα φύλα που κατοικούν δυτικά της Κολχίδας στον ποταμό Όφι, με αποτέλεσμα η Οθωμανική Αυτοκρατορία να προσδιορίζει τη διοίκηση του Ριζαίου ως Διοίκηση της Λαζικής.
Με την κατάλυση της ελληνικής αυτοκρατορίας και την κυριαρχία των Oθωμανών επιβλήθηκε από τον Σουλτάνο Μεχμέτ Δ την περίοδο που Μέγας Βεζύρης ήταν ο Μεχμέτ και Αχμέτ Κιοπρουλού ο βίαιος εξισλαμισμός, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των Λαζών δέχτηκε τη μουσουλμανική θρησκεία, διαφοροποιούμενος έτσι και θρησκευτικά από τους Ελληνοπόντιους.
Μέχρι τον ρωσοοθωμανικό πόλεμο του 1878 το Λαζιστάν αποτελούσε αυτόνομη διοίκηση με έδρα διοικητού το Βατούμ. Το 1878, μετά την κατάληψη του Βατούμ από τους Ρώσους η πρωτεύουσα του Λαζιστάν μεταφέρθηκε στη Ριζούντα.
Μετά την κεμαλική μεταπολίτευση το Λαζιστάν έγινε νομός και απαγορεύτηκε από τις τουρκικές αρχές η χρησιμοποίηση του ονόματός του, γιατί θεωρήθηκε ότι αυτό προσέδιδε αφορμές για την αναγνώριση εθνοτήτων όπως αυτή των Λαζών έξω από τα όρια της τουρκικής επικράτειας.
Οι νεότεροι ερευνητές και συγκεκριμένα ο Δ. Η Οικονομίδης, στο βιβλίο του Ο Πόντος και τα δίκαια του εν αυτώ Ελληνισμού συγκρίνουν τη γλώσσα των Λαζών με αυτή των Γεωργιανών και ανακαλύπτουν συγγενικά στοιχεία εντάσσοντάς την στην Ιβηρική γλωσσική οικογένεια.
Η έρευνα όμως καταδεικνύει με τρόπο απόλυτο ότι δεν υφίσταται σχέση ανάμεσα στους Λαζούς και στους Πόντιους, αφού αυτοί έχουν δική τους γλώσσα, δικά τους ήθη και έθιμα. Εξάλλου σε όλη την ιστορική τους διαδρομή υπερασπίστηκαν την εθνοτοπική τους ταυτότητα καταδιώκοντας τον ελληνισμό στη λογική του πολύπλευρου ανταγωνισμού. Στο τέλος μάλιστα του 20ου αιώνα υπήρξαν οι φοβερότεροι πειρατές του ανατολικού τμήματος του Ευξείνου Πόντου.
Είναι λοιπόν αναγκαίο σήμερα να σταματήσει η ταύτιση των Ποντίων με τους Λαζούς. Τα αίτια μάλιστα στα οποία οφείλεται η συχνά επαναλαμβανόμενη χρήση της ομογενοποίησης των δυο εκ διαμέτρου αντιθέτων εθνοτήτων, αναζητούνται από τους Πόντιους μελετητές σε ύπουλες ενέργειες. Σύμφωνα με τις αποτιμήσεις κάποιων εκπροσώπων προσφυγικών σωματείων οι οποίες όμως επιστημονικά, όσο γνωρίζω, δεν έχουν ερευνηθεί, η ταύτιση επινοήθηκε από Βούλγαρους ιστορικούς για να απαξιωθεί η εγκατάσταση των Ποντίων στη Μακεδονία. Σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή η ταύτιση στοχεύει στην απαξίωση των ίδιων των Ποντίων, αφού διαιωνίζεται από ανιστόρητους, οι οποίοι προσδίδουν στην ποντιακή φυλή τη ρετσινιά του απολίτιστου.
Το θέμα επανέρχεται πολλές φορές τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της μορφωτικής μα ανεπάρκειας. Ο ελλαδοκεντρισμός όμως του Υπουργείου Παιδείας που στερεί τη δυνατότητα στη νεολαία μας να διδάσκεται την ιστορία του Οικουμενικού Ελληνισμού είναι μια από τις κύριες αιτίες ανάλογων επιστημονικών παρεξηγήσεων. Ευθύνη έχουν και οι πνευματικοί ταγοί των ποντιακών συλλόγων που δεν ενημερώνουν με ανάλογα ιστορικά σεμινάρια την ελληνική νεολαία. Είναι τραγικό να υπάρχουν πολλοί ακόμα και στους ποντιακούς κύκλους που αγνοούν την αλήθεια και υπερηφανεύονται με το προϊόν της παρήχησης Ελλάς ζει=Λαζοί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το νεοελληνικό δίστιχο ‘ήρθανε για να μας πούνε η Ελλάδα πως δεν ζει. Ζει, ζει, ζει, φώναξαν οι Πόντιοι μαζί και μας βγάλανε Λαζοί.' ‘Λαζοί είμες, Λαζοί είμες, Λαζιών σκυλ παιδία σα χέρια μουν κρατούμε μαχαίρια και σπαθία' τα οποία καταδίκαζαν τα ποντιακά σωματεία με το Υπόμνημά τους προς τον Υπουργό υποδηλώνοντας την επιχειρούμενη φαλκίδευση της ταυτότητάς τους.
Παρόμοιες αποτιμήσεις πρέπει να εξαλειφθούν, αφού εκφράζουν μια αρνητική για τους Πόντιους αλλά και ανιστόρητη διάσταση. Η καταδίκη της είναι σημαντική για τον λαό του Πόντου, αφού οι πρωτοφανείς σε ένταση διωγμοί τους οποίους έχουν υποστεί από τον σφαγέα, Λαζό τη καταγωγή , Τοπάλ Οσμάν, επιτάσσουν μια άλλη αντιμετώπιση των ιστορικών μυθευμάτων που χαλκεύουν την ιστορική αλήθεια.
Αγγαλιαστόν
Χορός από την Γαλίανα της τραπεζούντας.- Ανεφορίτ’σσα
Χορευόταν στη Γαλίαινα της Τραπεζούντας. Όργανο η λύρα
- Από πάν’ και κα
Χορός της περιοχής Ματσούκα(Τραπεζούντα). Λύρα ή γκάιντα ή ζουρνάς με όργανο συνοδείας το νταούλι.
- Από παν’ και κα’ ή τικ
Χορός του Ακ Νταγ Ματέν. Βιολί που κρατιέται κατακόρυφα σαν λύρα, ούτι και κεμανές με όργανο συνοδείας το ντέφι. Σπανιότερα χρησιμοποιούσαν ζουρνά με νταούλι.
- Αρματσούκ ή Ελματσούκ
Χορευόταν από Ποντίους των περιοχών Καυκάσου και Σεβάστειας. Όργανο η λύρα.
- Αρμενίτ’σας
Χορός από την Γαλίανα της τραπεζούντας.
- Αρχουλαμάς
Ο χορός Λάχανα όπως χορευόταν στην Πάφρα με μουσικό όργανο το ζουρνά.
- Ατσαπάτ Γυναικείο
Χορός από την Μαζερά όπου χορευόταν μόνο από γυναίκες.
- Ατσαπάτ’ (Πλάτανα)
Τα Πλάτανα είναι πρωτεύουσα της επαρχείας Akcapat δυτικά της Τραπεζούντας. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα.
- Γέμουρα
Χορευόταν στην περιοχή Κακάτσης, με τη μορφή Τρυγόνας. Κυρίαρχο μουσικό όργανο η λύρα και λιγότερο ο ζουρνάς ή το αγγείο.
- Γερανός ή Σαρί Γουζ
Χορός από την Ίμερα. Είναι μία μορφή του Σαρί κουζ όπως χορευόταν στην περιοχή αυτή.
- Γετίερε
Χορός της περιοχής Αργυρούπολης Πόντου (Κιουμούς Χανέ). Παίζεται με λύρα.
- Γιουβαρλαντούμ
Χορός του Ακ Νταγ Ματέν. Η μουσική παίζεται με βιολί και ούτι και συνοδεύεται από τραγούδι στα τούρκικα
- Διπάτ’ (Δύο Πατήματα)
Είναι χορός που μαζί με το τικ’ χορεύεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο.
- Διπλόν
Χορός από την Γαλίανα της τραπεζούντας.
- Εκατήβα’ς σα Παξέδες
Χορός της Τραπεζούντας. Χορεύεται σε κλειστό κύκλο και είναι μεικτός. Κυρίαρχο όργανο η λύρα χωρίς να αποκλείονται τ’άλλα όργανα.
- Εμπρ’ Οπίς’ ή Φούλουρ – Φούλουρ
Ονομασία του χορού στο Στάμαν Τραπεζούντας ή κερασουντέικον ή Λάχανα ή Ομάλ Κερασούντας, ονομασίες του χορού που δόθηκαν στην Ελλάδα. Χορεύεται σε κλειστό κύκλο και είναι μεικτός.
- Έταιρε ή εταιρέ
Χορός της Τραπεζούντας. Κυρίαρχο όργανο ή λύρα.
- Θανατί’ Λάγγεμαν
Χορός αφιερωμένος στις κοπέλες του χωριού Ασάρ της Μπάφρας που πέσανε από το κάστρο Κιτ Καλεσί το 1670 στα βράχια για να μην παραδοθούν στους Τούρκους. Ζουρνάς με νταούλι και λύρα.
- Θήμιγμα (ν)
Τελετουργικός γαμήλιος χορός, όπου προίσταται ο ιερέας που τέλεσε τον γάμο. Τα κείμενα του τραγουδιού είναι σε λόγια γλώσσα και όχι σε τοπική διάλεκτο.
- Καβαζίτας
Χορός της Κερασούντας ( Γουρούχ ). Μιάζει με το Γιουβαρλαντούμ, έχει διαφορετική μουσική και ύφος και συνοδεύεται από τραγούδι. Τα πιο συνηθισμένα όργανα ήταν η λύρα, ο ζουρνάς και το νταούλι.Χορεύεται σε κλειστό κύκλο και είναι μεικτός.
- Καλόν Κορίτσ’
Χορός της Ματσούκας.
- Καρσιλαμάς
Αντικριστός ζευγαρωτός χορός.Χορευόταν και στις γαμήλιες πομπές, όπου έχανε το στοιχείο “ζευγαρωτός“. Χρησιμοποιούνται όλα τα μουσικά όργανα.
- Κελ κιτ (έλα και φύγε)
Κωμόπολη στα όρια της Σεβάστειας και Νικόπολης. Κυρίαρχα όργανα η λύρα, ο ζουρνάς και το νταούλι.
- Κόνιαλι
Χορευόταν σχεδόν σε όλο τον Πόντο και ιδιαίτερα στην περιοχή της Νικόπολης.( Είναι μια μορφή Καρσιλαμά. Η διαφορά μεταξύ των καρσιλαμάδων βρίσκεται στην ταχύτητα και το ύφος ).
- Κοριτσί χορόν
Χορός αφιερωμένος στις κοπέλες του χωριού Ασάρ της Μπαφρας που πέσανε από το κάστρο Κιτ Καλεσί το 1670 στα βράχια για να μην παραδοθούν στους Τούρκους. Ζουρνάς με νταούλι και λύρα.
- Κόρη κοπέλα
Χορός από την Γαλίανα της τραπεζούντας.
- Κοτσ’
Παμποντιακός χορός. Έχει μόνο μία χαρακτηριστική μουσική και παίζεται με όλα τα όργανα, χωρίς τραγούδι.
- Κοτσαγκέλ’
Ο τελευταίος χορός του γάμου, ξημέρωμα Δευτέρας. Εκτελείται από όλα τα μουσικά όργανα.
- Κοτσάκιν
Αντικριστός ζευγαρωτός χορός της περιοχής Νικόπολης. Κυρίαρχα όργανα ο ζουρνάς με το νταούλι και η λύρα.
- Κότσαρι
Μεικτός χορός με προέλευση από το Καρς, όπου παιζόταν με κλαρίνο. Σήμερα παίζεται από όλα τα μουσικά όργανα.
- Κοτσιχτόν ομαλ’
Χορευόταν με μικρές παραλλαγές σε όλες σχεδόν τις περιοχές του Πόντου.
- Κουνιχτόν
Ονομασία του χορού στη Νικόπολη (Αξίκιοΐ) από το έντονο τρέμουλο σε όλο το σώμα. Λύρα ή ζουρνά και νταούλι τα όργανα που συνοδεύουν.
- Κούσερα
Χωριό της Ματσούκας κοντά στη μονή Ιωάννη του Βαζελώνα. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα.
- Κωνσταντίν Σαββας
Χορός από την περιοχή της Πάφρας.
- Λαφρίγκον ή Λαφράγκα
Είναι μια μορφή μονού Κότσαρι που το συναντάμε να το χορεύουν στην Αλματά του Καζακστάν πόντιοι με καταγωγή από την Σαμψούντα. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα.
- Λέτσι
Χορός της περιοχής Καρς, όπου παιζόταν με όλα τα μουσικά όργανα και με κλαρίνο.
- Λετσίνα
Σημαίνει γερακίνα. Είναι χορός του Καρς και παίζεται από όλα τα μουσικά όργανα και από κλαρίνο.
- Μαντήλια
Ζευγαρωτός χορός της περιοχής Κιουμούς’ Ματέν. Τα συνηθισμένα όργανα ήταν το βιολί, το ούτι και η λύρα.
- Μαρς
Σκοπός του γάμου της περοχής Καρς.
- Μαύρον πεγάδ’ (Καρά Πουνάρ)
Χωριό της Μπάφρας που οι Τούρκοι το έκαψαν πολλές φορές.
- Μαχαίρια
Είναι ελεύθερος χορός που η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων.
- Μαχμόρ’
Χορός της περιοχής Νικόπολης για τον οποίο δυστυχώς δεν έχουμε στοιχεία.
- Μηλίτσα
- Μητερίτσα
Χορός (καντρίλιες) των παράλιων πόλεων και των σαλονιών της Τραπεζούντας, φερμένος από την Ευρώπη και με στίχο στην νεοελληνική γλώσσα.
- Μονόν Χορόν (Τέκ Καΐτέ)
Χορός που χορεύτηκε στα βουνά της Μπάφρας από τους αντάρτες. Σαν όργανα χρησιμοποιούσαν το ζουρνά με το νταούλι ή λύρα.
- Μουζενίτ’κτον
Η Μούζενα είναι χωριό της Αργυρούπολης του Πόντου, από όπου πήρε την ονομασία του. Παίζεται περισσότερο με λύρα.
- Μωμο(γ)έρια (τα)
Μωμόγερος: Σύνθετη λέξη από το Μώμος και γέρος. Ο Μώμος ήταν αρχαίος Θεός, γιος του ύπνου και της νύχτας, προσωποποίηση της κοροϊδίας και της αποδοκιμασίας. Ουσιαστικά πρόκειται για θεατρική παράσταση (λαϊκό δρώμενο) που γινόταν κατά την διάρκεια του Δωδεκαημέρου παραμονή Χριστουγέννων έως τα Φώτα.
- Ντολμέ ή Τσολμέ
Χορός της περιοχής του Όφη που βρίσκεται ανατολικά της Τραπεζούντας.
- Ομάλ’ Απλόν ή Ομάλ Μονόν
Ομάλ σημαίνει ομαλό, ίσιο. Είναι απλός, αργός χορός παίζεται από όλα τα μουσικά όργανα.
- Ομάλ’ Δπλόν
Χορός του Κιουμούς Ματέν με μουσικά όργανα το βιολί (αντικατέστησε τον Κεμανέ), το ούτι ή τη λύρα.
- Ομάλ’ (Καρς)
Χορός της περιοχής Καρς. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα και κλαρίνο.
- Ομάλι(ν) ή Τζανί μ’ Αμάν’
Χορός από την περιοχή της Νικόπολης ( Γαράσαρη ). Παίζεται περισσότερο από λύρα και ζουρνά και συνοδεύεται από τραγούδι.
- Ούτσαΐ ή Ούτσ Αλτί
Χορός από τα Πάλτσανα της Νικόπολης. Τα μουσικά όργανα που συνοδεύουν το χορό είναι η λύρα ή ο ζουρνάς με το νταούλι.
- Πατούλα
Ονομασία του στο Δυτικό Πόντο. Είναι εύθυμος χορός. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα.
- Παπόρ
Χορός της Τραπεζούντας.
- Σαμψόν
Χορεύεται από οφλήδες του νομού Πιερίας. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα.
- Σαρί Κουζ’
Είναι χορός που τον συναντάμε σε χορευτικές παραλλαγές σε πολλές περιοχές του Πόντου. Στην περιοχή του Καρς το συναντάμε σε δύο μορφές, όπου παίζεται και με κλαρίνο χωρίς τραγούδι.
- Σαρί κουζ Αργυρούπολης
Ο χορός όπως χορευόταν στην Αργυρούπολη με διαφορετική μουσική.
- Σαρί Κουζ Λαγγευτόν ( Ατλαμασί )
Χορός από την Πάφρα του Πόντου, με διαφορετική μουσική. Μεικτός χορός.
- Σαρί Κουζ’ Παλαΐας
Χορός από την Παλαΐα του Καρς. Έχει διαφορετική χορευτική μορφή. Είναι ο μόνος χορός που πηγαίνει με την πλάτη προς τα πίσω. Χορεύεται στο προάστιο Παλαΐα της Αλεξανδρούπολης όπου ζουν Πόντιοι με καταγωγή από την Παλαΐα του Καρς.
- Σαρί Kουζ’ Μπάφρας
Εδώ συναντάμε το χορό με τελείος διαφορετική μουσική και βήμα. Η μουσική παίζεται με ζουρνά και νταούλι ή λύρα.
- Σαρί κουζ Τραπεζούντας
Ο χορός όπως χορευόταν στην Τραπεζούντα.
- Σαρί κουζ Χερίανας
Ο χορός όπως χορευόταν στην Χερίανα με διαφορετικό κούνημα των χεριών.
- Σερανίτσα
Η προέλευση του χορού είναι από την περιοχή Χερίανα της Αργυρούπολης. Χορεύετε σε μικρές παραλλαγές όσον αφορά τα χέρια, με μια συγκεκριμένη μουσική χωρίς τραγούδι και παίζεται από όλα τα μουσικά όργανα.
- Σέρρα ή ο Σέρραν Χορόν ή Πυρρίχιος
Ο ωραιότερος και γνωστότερος χορός του Πόντου. Έχει πάρει την ονομασία του από τον ποταμό Σέρρα, δυτικά της Τραπεζούντας. Η μορφή του χορού στον Πόντο ήταν σε κλειστό κύκλο και η μουσική παιζόταν από όλα τα μουσικά όργανα, με προτίμηση στους ανοιχτούς χώρους στο ζουρνά ή το αγγείο με όργανο συνοδείας το νταούλι.
- Στενά Δρόμια (Ταρατσού Σοκακλάρ)
Οι Μπαφραίοι για να αποφύγουν τη σύλληψή τους από τους Τούρκους, αναγκάζονταν να κινούνται με προφυλάξεις. Τις κινήσεις αυτές μετέτρεψαν σε χορό. Όργανα ο ζουρνάςμε το νταούλι ή λύρα.
- Τάμσαρα (Νικόπολης)
Χορός από τη Νικόπολη, σε μουσική παραλλαγή της Πιπιλομμάταινας. Κυρίαρχα όργανα η λύρα και ο ζουρνάς με το νταούλι.
- Τάμσαρα
Ο χορός αυτός έχει σαν βάση το Διπάτ’, παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα.
- Τ’από κάθεν κι αν
Χορός από την περιοχή της Ματσούκας.
- Τεμ Τεμιράτα
Χορός της περιοχής Όφεως. Περισσότερα στοιχεία δυστυχώς δεν έχουμε.
- Τερς
Χορός της περιοχής Ακ Νταγ Ματέν. Ο πρώτος και ο τελευταίος κρατάνε μαντήλι ενώ ο τελευταίος σέρνει το χορό, κάνοντας ανάποδο σπιράλ. Συνοδεύεται από βιολί ( αντικατέστησε τον κεμανέ ) και ούτι, καμιά φορά και ντέφι, ή από ζουρνά και νταούλι.
- Τιβ – Τιβ – Τιβ – Τάνα
Χορός στην Τραπεζούντα. Παραλλαγή του χορού Πιπιλομμάταινα.
- Τικ’ Αργόν (Ακ Νταγ Ματέν - Μπάφρα)
- Τικ’ (Διπλόν)
Τικ σημαίνει ίσιο, κατακόρυφο. Χορός που συναντάμε σε όλο τον Πόντο με 10 βήματα και παίζεται από όλα τα μουσικά όργανα του Πόντου. Λύρα, αγγείον, γαβάλ, ζουρνά, νταούλι, κλαρίνο, κεμανέ, βιολί και ούτι.
- Τίκι(ν)
Χορός από την Νικόπολη. Έχει τα ίδια βήματα με το Τικ’ λαγγευτόν, αλλά διφορετικό ύφος. Συνοδεύεται από όλα τα μουσικά όργανα και με τραγούδι.
- Τικ’ Λαγγευτόν
Τα βήματα του χορού είναι τα ίδια με του Τικ’ Διπλόν, με μόνη διαφορά ότι χορεύονται πιο πηδηκτά.
- Τικ’ (Μονόν)
Χορός που χορεύεται στη Τραπεζούντα.
- Τικ’ Μονόν Κοφτόν
Χορός από την Ίμερα του Πόντου.
- Τικ Τόγιας ή Μοσκώφ
Χορεύεται στην περιοχή της Τόνγιας. Η μουσική του παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα του Ανατολικού Πόντου και συνοδεύεται από τραγούδι.
- Τικ’ Τρομαχτόν
Η μορφή αυτή του Τικ’ χορεύεται σε όλο σχεδόν τον Πόντο αλλού σαν αυτόνομος χορός και αλλού πρασαρμοσμένος στον χορό Σέρρα.
- Τιζ
Χορός στην περιοχή του Ακ νταγ Ματέν. Χορεύεται κυκλικά και ο πρώτος κρατάει μαντήλι. Σαν μουσικά όργανα χρησιμοποιούνται το βιολί και το ούτι, ο ζουρνάς και το νταούλι.
- Τίταρα (Αργυρούπολης) ή Τετέ Αγάτς.
Προέρχεται από την Αργυρούπολη. Είναι χορός με βάση το Διπάτ’. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα.
- Τίταρα (Καρς)
Ίσως να προέρχεται από την Αρμενία.
- Τσαραχότ
Χορός από την περιοχή Ακ νταγ Ματέν. Τα μουσικά όργανα είναι το βιολί ( που παίζεται κατακόρυφα όπως η λύρα και αντικατέστησε τον κεμανέ ) με το ούτι. Ο πρώτος κρατάει μαντήλι. Χορεύεται κυκλικά και είναι μεικτός.
- Chokme- oder Sari-Kuz-Schal.
Tanz der Kars-Region. Der Erste und der Letzte halten ein Taschentuch. Seine Musik wird auch mit Klarinette gespielt und ist stark von der Region beeinflusst. Es wird im geschlossenen Kreis getanzt und gemischt.
- Tour
Tanz der Kars-Region. Die Musik wird auch mit Klarinette gespielt.
- Tria, der Kotsari-
Tanz der Kars-Region.
- Tripat' (Matsuukas) oder Sari Goos (Imera)
- Trygona
wurde mit Variationen fast überall in Pontus getanzt. Trygona ist der weibliche Name der Seeschwalbe.
- Trygona (Kars – Gourouch)
- Tsipul – Tsipul
-Tanz aus der Region Ak Dag Maten.
- Tsurtouguzus
Das Wort bedeutet auf Türkisch „Mädchenrücken“. (H. Samouilidis). Tanz von Kiumush Maten. Es wird mit einer vertikal gehaltenen Geige und einer Oud oder Leier gespielt.
- Rasen- oder Tryphontanz
von Bafra. Es handelt sich um eine Variante der Trigona mit unterschiedlicher Musik und kräftigen Sprungschritten. Instrumentiert die Zournas mit dem Tamburin und der Leier.
- Fona
Choros aus Argyroupoli. Als Instrument wird meist die Leier verwendet. Es wird im geschlossenen Kreis getanzt und gemischt.
- Hala-Hala-
Tanz des Bezirks Kakatsis (Argyroupoli).
- Khalai
-Tanz von Ak Dag Maten.
- Chiton
Vom Adjektiv chytos, was wohlgeformt bedeutet. Tanz von Imera. Die Musik wird von allen Musikinstrumenten gespielt.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
